Замежных моў педінстытуты, гл. Педагагічныя інстытуты
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Нарада замежных бальшавіцкіх груп 7/389
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Канферэнцыя замежных секцый РСДРП 1915 5/398
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Лонданская секцыя замежных арганізацый РСДРП 5/398
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Мінскі педагагічны інстытут замежных моў 3/215 (табл.); 7/218, 246—247, 246 (іл.); 8/365; 10/584; 12/706 (табл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Маскоўская нарада міністраў замежных спраў 1943 1/376, 414, гл. Маскоўскія нарады 1941, 1943, 1945
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
САВЕ́Т МІНІ́СТРАЎ ЗАМЕ́ЖНЫХ СПРАЎ (СМЗС),
міжнародны орган у складзе міністраў замежных спраў СССР, ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі і Кітая, які існаваў пасля 2-й сусв. вайны «для правядзення неабходнай падрыхтоўчай працы па мірным урэгуляванні». Засн. паводле рашэнняў Патсдамскай канферэнцыі 1945. За час існавання Савета адбылося 6 яго сесій: 1-я 11.9—2.10.1945 у Лондане, 2-я 25.4—16.5 і 15.6—12.7.1946 у Парыжы, 3-я 4.11—12.12.1946 у Нью-Йорку, 4-я 10.3—24.4.1947 у Маскве, 5-я 25.11—15.12.1947 у Лондане, 6-я 23.5—20.6.1949 у Парыжы. Да 1947 правёў значную работу па выпрацоўцы праектаў мірных дагавораў з краінамі, што ўдзельнічалі ў 2-й сусв. вайне на баку нацысцкай Германіі — Італіяй, Балгарыяй, Венгрыяй, Румыніяй і Фінляндыяй (гл. Парыжскія мірныя дагаворы 1947). Аднак з-за рознагалоссяў бакоў не ўдалося падрыхтаваць праекты мірных дагавораў з Германіяй і Японіяй. Разглядаў і справы, перададзеныя яму па ўзгадненні паміж урадамі — членамі Савета (пытанні пра спагнанне рэпарацый з Германіі, пра перамешчаных асоб, пра дату склікання і працэдуру працы Парыжскай мірнай канферэнцыі 1946 і інш.). Спыніў дзейнасць у 1949.
У.Я.Калаткоў.
т. 14, с. 53
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
заме́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заме́жны |
заме́жная |
заме́жнае |
заме́жныя |
| Р. |
заме́жнага |
заме́жнай
заме́жнае |
заме́жнага |
заме́жных |
| Д. |
заме́жнаму |
заме́жнай |
заме́жнаму |
заме́жным |
| В. |
заме́жны (неадуш.)
заме́жнага (адуш.) |
заме́жную |
заме́жнае |
заме́жныя (неадуш.)
заме́жных (адуш.) |
| Т. |
заме́жным |
заме́жнай
заме́жнаю |
заме́жным |
заме́жнымі |
| М. |
заме́жным |
заме́жнай |
заме́жным |
заме́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Камісія друкавання дзяржаўных грамат і дагавораў пры Маскоўскім архіве Міністэрства замежных спраў 1/467; 2/279
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
грані́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.
Лінія, якая раздзяляе тэрыторыі сумежных дзяржаў.
Дзяржаўная г.
◊
За граніцай — у замежных дзяржавах.
За граніцу — у замежныя дзяржавы.
З-за граніцы — з замежных дзяржаў.
|| прым. грані́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)