Закаблу́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Закаблу́кі
Р. Закаблу́к
Закаблу́каў
Д. Закаблу́кам
В. Закаблу́кі
Т. Закаблу́камі
М. Закаблу́ках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Закаблукі (в., Мінскі пав.) 4/193

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

закаблу́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закаблу́к закаблукі́
Р. закаблука́ закаблуко́ў
Д. закаблуку́ закаблука́м
В. закаблу́к закаблукі́
Т. закаблуко́м закаблука́мі
М. закаблуку́ закаблука́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)