назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| загара́ння | |
| загара́нню | |
| загара́ннем | |
| загара́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| загара́ння | |
| загара́нню | |
| загара́ннем | |
| загара́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зага́рванне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
серавугляро́д, -у,
Бясколерная, лёгкая на
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запа́льванне, -я,
1.
2. Прыстасаванне, якім выклікаецца
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
загора́ние зага́рванне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цэлуло́ід, ‑у,
Цвёрдае пластычнае лёгкае на
[Ад лац. cellula — клетка і грэч. eidos — від.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВОГНЕНЕБЯСПЕ́ЧНЫЯ РЭ́ЧЫВЫ,
рэчывы, якія лёгка загараюцца пры кароткатэрміновым уздзеянні крыніцы запальвання з нізкай энергіяй (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)