заахво́чванне, -я, н.

1. гл. заахвоціць.

2. Тое, што заахвочвае каго-н. да чаго-н.; пахвала, узнагарода.

Атрымаць з. ад кіраўніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заахво́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заахво́чванне заахво́чванні
Р. заахво́чвання заахво́чванняў
Д. заахво́чванню заахво́чванням
В. заахво́чванне заахво́чванні
Т. заахво́чваннем заахво́чваннямі
М. заахво́чванні заахво́чваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заахво́чванне ср.

1. приохо́чивание;

2. поощре́ние;

1, 2 см. заахво́чваць 1, 2;

3. поощре́ние;

матэрыя́льнае з. — материа́льное поощре́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заахво́чванне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. заахвочваць.

2. Тое, што заахвочвае каго‑н. да чаго‑н.; пахвала, узнагарода. Гэтымі днямі камандзір аб’явіў [Алегу Сіроціну] падзяку. Гэта дваццаць чацвёртае заахвочванне стараннага воіна. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заахво́чванне н.

1. Ánsporn m -(e)s; Áufmunteшng f -; Ermútigung f -, Förderung f -, -en;

2. (пахвала, узнагарода) ánspornende Belóhnung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заахво́ціць, -во́чу, -во́ціш, -во́ціць; -во́чаны; зак., каго (што).

Выклікаць ахвоту да чаго-н., жаданне займацца чым-н.

З. да вучобы.

|| незак. заахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. заахво́чванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приохо́чивание прыахво́чванне, -ння ср., заахво́чванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПРЭ́МІЯ (ад лац. praemium узнагарода),

1) грашовае ці інш. матэрыяльнае заахвочванне як узнагарода за поспехі, заслугі ў якой-н. галіне дзейнасці.

2) Грашовая сума, што выдаецца некат. ўрадамі як заахвочванне за вываз пэўных тавараў.

3) Розніца паміж біржавай і намінальнай вартасцю каштоўнай паперы.

4) Грашовая сума, якую выплачвае страхавальнік страхавой установе за рызыку, якую яна нясе.

т. 13, с. 93

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

stimulation [ˌstɪmjəˈleɪʃn] n.

1. стымуля́цыя, узбуджэ́нне

2. заахво́чванне, падтры́мка (пахвалой, узнагародай і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

encouragement [ɪnˈkʌrɪdʒmənt] n. адабрэ́нне, падтры́мка; заахво́чванне;

a few words of encouragement не́калькі слоў заахво́чвання

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)