дэпазі́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэпазі́тны дэпазі́тная дэпазі́тнае дэпазі́тныя
Р. дэпазі́тнага дэпазі́тнай
дэпазі́тнае
дэпазі́тнага дэпазі́тных
Д. дэпазі́тнаму дэпазі́тнай дэпазі́тнаму дэпазі́тным
В. дэпазі́тны (неадуш.)
дэпазі́тнага (адуш.)
дэпазі́тную дэпазі́тнае дэпазі́тныя (неадуш.)
дэпазі́тных (адуш.)
Т. дэпазі́тным дэпазі́тнай
дэпазі́тнаю
дэпазі́тным дэпазі́тнымі
М. дэпазі́тным дэпазі́тнай дэпазі́тным дэпазі́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэпазі́тны фин. депози́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэпазі́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дэпазіту. Дэпазітная квітанцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэпазі́тны Deposten-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дэпазі́т, -у, Мі́це, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Грошы або каштоўныя паперы, якія ўносяцца ў крэдытную ўстанову для захавання або са спецыяльнай мэтай.

|| прым. дэпазі́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

депози́тный дэпазі́тны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

depozytowy

дэпазітны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

МУЛЬТЫПЛІКА́ТАР у эканоміцы,

каэфіцыент, які характарызуе сувязь паміж павелічэннем (змяншэннем) інвестыцый і зменай велічыні даходу. Інвестыцыйны М. — уздзеянне капіталаўкладанняў вузкай накіраванасці на сумарны даход (невял. інвестыцыі праз эфект М. могуць аказваць уздзеянне на ўсю эканоміку, таму што паслядоўна закранаюць розныя яе галіны). Дэпазітны (крэдытны) М. — павышанае ўздзеянне невял. змен у банкаўскіх дэпазітах на грашовую масу і аб’ём крэдытавання праз шматразовае выкарыстанне адных і тых жа грошай у банкаўскай сістэме і на крэдытных рынках. Выкарыстоўваецца разам з акселератарам.

т. 11, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

deposit1 [dɪˈpɒzɪt] n.

1. дэпазі́т; укла́д (у банку);

a deposit account дэпазі́тны раху́нак

2. узно́с; зада́так

3. geol. за́леж;

coal deposits за́лежы ву́галю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАМЕРЦЫ́ЙНЫ БАНК,

крэдытная ўстанова, якая ажыццяўляе універсальныя банкаўскія аперацыі (прыцягненне ўкладаў, даванне пазык і інш.). Грашовыя сродкі для правядзення аперацый фарміруюцца пераважна праз уклады, якія размяшчаюцца на ўмовах зваротнасці, платнасці і тэрміновасці. К.б. функцыянуюць на прынцыпах камерцыйнага разліку, самастойна вызначаюць парадак прыцягнення і выкарыстання грашовых сродкаў, выкананне інш. банкаўскіх аперацый, узровень працэнтных ставак, памер камісійнага ўзнагароджання і не адказваюць па абавязацельствах дзяржавы і сваіх кліентаў. Ствараюцца на паявых ці акцыянерных пачатках і адрозніваюцца паводле спосабу фарміравання статутнага капіталу (з удзелам дзяржавы, замежнага капіталу і інш), відаў ашчадных аперацый — універсальныя і спецыялізаваныя (напр., дэпазітны, інвестыцыйны, інавацыйны), тэрыторыі дзейнасці (міжнар., рэсп., рэгіянальны і інш.), галіновай арыентацыі (напр., прамысл., аграрны).

У.​Р.​Залатагораў.

т. 7, с. 525

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)