дэпазі́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэпазі́тны |
дэпазі́тная |
дэпазі́тнае |
дэпазі́тныя |
| Р. |
дэпазі́тнага |
дэпазі́тнай
дэпазі́тнае |
дэпазі́тнага |
дэпазі́тных |
| Д. |
дэпазі́тнаму |
дэпазі́тнай |
дэпазі́тнаму |
дэпазі́тным |
| В. |
дэпазі́тны (неадуш.)
дэпазі́тнага (адуш.) |
дэпазі́тную |
дэпазі́тнае |
дэпазі́тныя (неадуш.)
дэпазі́тных (адуш.) |
| Т. |
дэпазі́тным |
дэпазі́тнай
дэпазі́тнаю |
дэпазі́тным |
дэпазі́тнымі |
| М. |
дэпазі́тным |
дэпазі́тнай |
дэпазі́тным |
дэпазі́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэпазі́тны фин. депози́тный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дэпазі́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэпазіту. Дэпазітная квітанцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэпазі́т, -у, М -зі́це, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Грошы або каштоўныя паперы, якія ўносяцца ў крэдытную ўстанову для захавання або са спецыяльнай мэтай.
|| прым. дэпазі́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)