дурава́ць
‘блазнаваць, сваволіць, дураваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дуру́ю |
дуру́ем |
| 2-я ас. |
дуру́еш |
дуру́еце |
| 3-я ас. |
дуру́е |
дуру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дурава́ў |
дурава́лі |
| ж. |
дурава́ла |
| н. |
дурава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дуру́й |
дуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дуру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дураслі́віць
‘блазнаваць, сваволіць, дураваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дураслі́ўлю |
дураслі́вім |
| 2-я ас. |
дураслі́віш |
дураслі́віце |
| 3-я ас. |
дураслі́віць |
дураслі́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
дураслі́віў |
дураслі́вілі |
| ж. |
дураслі́віла |
| н. |
дураслі́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дураслі́ў |
дураслі́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дураслі́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)