Verbum

анлайнавы слоўнік

дзе́яць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	дзе́ю	дзе́ем
2-я ас.	дзе́еш	дзе́еце
3-я ас.	дзе́е	дзе́юць
Прошлы час
м.	дзе́яў	дзе́ялі
ж.	дзе́яла
н.	дзе́яла
Загадны лад
2-я ас.	дзе́й	дзе́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дзе́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзе́яць несов., разг. де́лать, соверша́ть, твори́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзе́яць, дзею, дзееш, дзее; незак., што.

Уст. Рабіць, чыніць што‑н. каму‑н. Хто сам мадзее, людзям ліха дзее. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Дзе́яць ’рабіць і да т. п.’ Таго ж паходжання, што і дзеяслоў дзець (гл.), г. зн. ад прасл. *dě(ja)ti < і.-е. *dhē‑ ’ставіць, класці, рабіць’. Гл. Трубачоў, Эт. сл., 4, 229–230.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Падзе́я ’здарэнне, выпадак’ (ТСБМ, Гарэц., Яруш.). Укр. поді́я ’тс’. Ад *падзеяц(ца) < дзеяць < прасл. dě(ja)ti (гл. дзець) з суф. ‑ej‑a; старажытная мадэль (параўн. SP, 1, 59 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

go it alone

дзе́яць самасто́йна, без дапамо́гі