Гуменнікаў А. В. 2/281

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гуме́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гуме́ннік гуме́ннікі
Р. гуме́нніка гуме́ннікаў
Д. гуме́нніку гуме́ннікам
В. гуме́нніка гуме́ннікаў
Т. гуме́ннікам гуме́ннікамі
М. гуме́нніку гуме́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Гуме́ннікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гуме́ннікі
Р. Гуме́ннікаў
Д. Гуме́ннікам
В. Гуме́ннікі
Т. Гуме́ннікамі
М. Гуме́нніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)