гро́таа́лс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́таа́лс гро́таа́лсы
Р. гро́таа́лса гро́таа́лсаў
Д. гро́таа́лсу гро́таа́лсам
В. гро́таа́лс гро́таа́лсы
Т. гро́таа́лсам гро́таа́лсамі
М. гро́таа́лсе гро́таа́лсах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́таі́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́таі́к гро́таі́кі
Р. гро́таі́ка гро́таі́каў
Д. гро́таі́ку гро́таі́кам
В. гро́таі́к гро́таі́кі
Т. гро́таі́кам гро́таі́камі
М. гро́таі́ку гро́таі́ках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́таа́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́таа́л гро́таа́лы
Р. гро́таа́ла гро́таа́лаў
Д. гро́таа́лу гро́таа́лам
В. гро́таа́л гро́таа́лы
Т. гро́таа́лам гро́таа́ламі
М. гро́таа́ле гро́таа́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́та-шко́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́та-шко́т гро́та-шко́ты
Р. гро́та-шко́та гро́та-шко́таў
Д. гро́та-шко́ту гро́та-шко́там
В. гро́та-шко́т гро́та-шко́ты
Т. гро́та-шко́там гро́та-шко́тамі
М. гро́та-шко́це гро́та-шко́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́таі́ка-шко́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́таі́ка-шко́т гро́таі́ка-шко́ты
Р. гро́таі́ка-шко́та гро́таі́ка-шко́таў
Д. гро́таі́ка-шко́ту гро́таі́ка-шко́там
В. гро́таі́ка-шко́т гро́таі́ка-шко́ты
Т. гро́таі́ка-шко́там гро́таі́ка-шко́тамі
М. гро́таі́ка-шко́це гро́таі́ка-шко́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гро́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гро́т гро́ты
Р. гро́та гро́таў
Д. гро́ту гро́там
В. гро́т гро́ты
Т. гро́там гро́тамі
М. гро́це гро́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гротII мор. грот, род. гро́та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КРАМАНЬЁНЕЦ, неаантрап,

чалавек сучаснага тыпу (Homo sapiens), які з’явіўся на Зямлі 50—40 тыс. г. назад. Назва ад грота Кро-Маньён (Францыя), дзе ў 1868 франц. археолаг Э.​Лартэ знайшоў 5 чалавечых шкілетаў разам з крамянёвымі прыладамі працы арыньякскага тыпу. Асн. рысы К.: прамы высокі лоб, высокае скляпенне і вял. ёмістасць чэрапа, шырокі твар, малая адлегласць паміж вачамі і высокі рост. З самага ранняга перыяду свайго існавання К. па марфалагічным тыпе падзяляліся на некалькі расавых варыянтаў. Ад сучасных людзей К. адрозніваюцца толькі больш масіўным шкілетам.

Л.​І.​Цягака.

Выява краманьёнца Рэканструкцыя Мак-Грэгара па чэрапе з грота Кро-Маньён, Францыя.

т. 8, с. 446

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гротI м. (пещера) грот, род. гро́та м., пячо́ра, -ры ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГРЫМАЛЬДЗІ́ЙЦЫ,

выкапнёвыя рэшткі стараж. людзей эпохі позняга палеаліту Зах. Еўропы, выяўленыя ў 1872—1906 у пячорах Грымальдзі (Італія) на ўзбярэжжы Міжземнага м. каля г. Ментона (Францыя). Датуюцца прыкладна 32—29-м тыс. да н.э., належалі людзям сучаснага віду Homo sapiens (гл. Краманьёнец, Неаантрапы). Адна са знаходак з ніжніх пластоў «Грота дзяцей» з выразна негроіднымі рысамі.

І.​І.​Салівон.

т. 5, с. 481

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)