Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гнайні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
1. Гнойны нарыў, крыніца выдзялення гною.
Разрэзаць г.
2.перан. Цэнтр якой-н. шкоднай грамадскай з’явы.
|| прым.гнайніко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гнайні́к, -ка́м., прям., перен. гнойни́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гнайні́к, ‑а, м.
1. Гнойны нарыў; абсцэс.
2.перан. Ачаг якой‑н. шкоднай грамадскай з’явы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гнайні́км.
1.мед.Éiterherd m -(e)s, -e, Éitergeschwür n -s, -e, Éiterbeule f -, -n;
2.перан.Éiterbeule f -, -n, Péstherd m -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
нагнае́нне, -я, н.
1.гл. нагнаіцца.
2.Гнайнік, нарыў.
Мясцовае н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гнойни́кгнайні́к, -ка́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ropień
м.гнайнік
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
КАВЕРНІ́Т,
запаленне пячорыстых цел палавога члена. Праяўляецца высокай т-рай цела, болем, чырванню, прыпухласцю палавога члена; параўнальна хутка фарміруецца гнайнік. Бывае востры (пачатак хваробы раптоўны, ліхаманка, гіперэмія палавога члена з інфільтратам) і хранічны (у пячорыстых целах утвараецца валакністая злучальная тканка, якая дэфармуе палавы член пры эрэкцыі). Лячэнне тэрапеўт. і хірургічнае.