глушы́цель

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глушы́цель глушы́целі
Р. глушы́целя глушы́целяў
Д. глушы́целю глушы́целям
В. глушы́цель глушы́целі
Т. глушы́целем глушы́целямі
М. глушы́целі глушы́целях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

глушы́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Прыстасаванне для змяншэння сілы гуку рухавіка, механізма і пад.

2. перан. Той, хто глушыць (у 3 знач.), падаўляе што-н.

Г. крытыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

глушы́цель м., прям., перен. глуши́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глушы́цель, ‑я, м.

1. Прыстасаванне для аслаблення сілы гуку або шуму ад работы рухавіка, механізма і пад. Бурмакоў ўключыў глушыцель, але і прыглушанае выццё, здавалася, урывалася ва ўсе куткі карабля, ледзь не даводзячы людзей да вар’яцтва. Шыцік.

2. Прыстасаванне ў мнагаструнных музычных інструментах для спынення хістання струн; дэмпфер.

3. перан. Той, хто заглушае якія‑н. імкненні або ініцыятыву. Глушыцель крытыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Глушыцель 3/518

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ГЛУШЫ́ЦЕЛЬ,

прыстасаванне для зніжэння шуму рухавікоў, вентылятараў, машын, а таксама збудаванняў, куды шум пранікае праз паветра- і газаправоды. Бываюць актыўныя, рэактыўныя і інтэрферэнцыйныя. Актыўны глушыцель — трубаправод з гукаізаляцыйнымі матэрыяламі ўсярэдзіне. Рэактыўны мае ўнутр. перагародкі з адтулінамі ці рэзкія звужэнні і расшырэнні трубаправода; ставіцца на аўтамабілях, матацыклах. У інтэрферэнцыйных глушыцелях струмень газу накіроўваецца па 2 трубах рознай даўжыні, каб гукавыя хвалі розніліся па фазе і пры накладанні гасілі адна адну.

т. 5, с. 306

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

глушы́льнік м., глушы́цель м.

1. тэх. Dämpfer m -s, -; Schálldämpfer m; Áuspufftopf m -(e)s, -töpfe;

2. перан. Unterdrücker m -s, -;

глушы́льнік свабо́ды Unterdrücker der Fréiheit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

глуши́тель прям., перен. глушы́цель, -ля м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

silencer [ˈsaɪlənsə] n. BrE глушы́цель, глушы́льнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

muffler [ˈmʌflə] n.

1. dated ша́лік

2. AmE глушы́цель

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)