Вінцукі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вінцукі́
Р. Вінцуко́ў
Д. Вінцука́м
В. Вінцукі́
Т. Вінцука́мі
М. Вінцука́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Вінцукі (в., Воранаўскі р-н) 3/160 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Вінцу́к

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Вінцу́к Вінцукі́
Р. Вінцука́ Вінцуко́ў
Д. Вінцуку́ Вінцука́м
В. Вінцука́ Вінцуко́ў
Т. Вінцуко́м Вінцука́мі
М. Вінцуку́ Вінцука́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)