вярхі - Пошук

вярхі́ гл. верх.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Вярхі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вярхі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вярхі́ ед. нет, см. верх ²

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вярхі́, ‑оў; адз. няма.

1. Вышэйшыя, кіруючыя колы грамадства. Кіруючыя вярхі. Сустрэча ў вярхах. Вярхі феадальнага грамадства.

2. Высокія гукі, ноты. Браць вярхі. Чыстыя вярхі.

3. Неглыбокія, павярхоўныя веды ў якой‑н. галіне, спецыяльнасці. Нахапацца вярхоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вярхі (в., Ельскі р-н) 1/216

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Вярхі (в., Камянецкі р-н) 9/303

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Вярхі (в., Жабінкаўскі р-н) 4/398 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

вярхі́ мн. разм. die óberen Schíchten, Óberschichten pl (у грамадстве); die Spítzen der Regíerung (ва ўрадзе);

нара́да ў вярха́х Gípfelkonferenz f -, -en;

сустрэ́ча ў вярха́х Gípfeltreffen n -s -;

2. муз. die hóhen Töne, das óbere Regíster;

◊

нахапа́цца вярхо́ў разм. etw. óberflächlich érlernen [erfássen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

ве́рх

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum