вы́гнаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́гнаны вы́гнаная вы́гнанае вы́гнаныя
Р. вы́гнанага вы́гнанай
вы́гнанае		 вы́гнанага вы́гнаных
Д. вы́гнанаму вы́гнанай вы́гнанаму вы́гнаным
В. вы́гнаны (неадуш.)
вы́гнанага (адуш.)		 вы́гнаную вы́гнанае вы́гнаныя (неадуш.)
вы́гнаных (адуш.)
Т. вы́гнаным вы́гнанай
вы́гнанаю		 вы́гнаным вы́гнанымі
М. вы́гнаным вы́гнанай вы́гнаным вы́гнаных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гнаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́гнаны вы́гнаная вы́гнанае вы́гнаныя
Р. вы́гнанага вы́гнанай
вы́гнанае		 вы́гнанага вы́гнаных
Д. вы́гнанаму вы́гнанай вы́гнанаму вы́гнаным
В. вы́гнаны (неадуш.)
вы́гнанага (адуш.)		 вы́гнаную вы́гнанае вы́гнаныя (неадуш.)
вы́гнаных (адуш.)
Т. вы́гнаным вы́гнанай
вы́гнанаю		 вы́гнаным вы́гнанымі
М. вы́гнаным вы́гнанай вы́гнаным вы́гнаных

Кароткая форма: вы́гнана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́гнаны вы́гнанный; и́згнанный, про́гнанный, вы́ставленный; вы́травленный; вы́маханный; у́бранный; у́гнанный; вы́метанный; вы́колоченный; вы́куренный; см. вы́гнаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гнаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выгнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

и́згнанный вы́гнаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гнанный вы́гнаны, мног. павыганя́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́шибленный вы́біты, вы́шпурнуты, вы́кінуты, мног. павыкіда́ны, вы́гнаны, мног. павыганя́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́куренный

1. ску́раны; вы́кураны;

2. вы́кураны;

3. вы́гнаны; см. вы́курить.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прывандрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

Вандруючы, прыбыць у якое‑н. месца, куды‑н. Гэта быў першы выгнаны вайною лось, які прывандраваў сюды, за Бесядзь. Чыгрынаў. Польская народная песня даўно прывандравала на беларускія землі. Саламевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

у́гнанный

1. пагна́ны; (выгнанный) вы́гнаны; (отогнанный) адагна́ны;

2. (похищенный) разг. укра́дзены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)