выбачэ́нне, -я, н.

Дараванне віны; тое, што і прабачэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выбачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. выбачэ́нне выбачэ́нні
Р. выбачэ́ння выбачэ́нняў
Д. выбачэ́нню выбачэ́нням
В. выбачэ́нне выбачэ́нні
Т. выбачэ́ннем выбачэ́ннямі
М. выбачэ́нні выбачэ́ннях

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выбачэ́нне, ‑я, н.

Дараванне віны; прабачэнне. [Іван Нічыпаравіч:] — Не трэба, дачушка, выбачэння. Якімовіч. Бывае і так. Прыйдзе, накурыць, графік разаб’е, а потым назаўтра выбачэння просіць. Грамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выбачэ́нне н. Entschldigung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выба́члівы, -ая, -ае (кніжн.).

Які выказвае выбачэнне.

В. тон.

|| наз. выба́члівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

извине́ние выбачэ́нне, -ння ср., прабачэ́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выба́члівы, ‑ая, ‑ае.

Які выказвае выбачэнне, з выбачэннем. Гаварыць выбачлівым тонам. Выбачлівая ўсмешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pardon1 [ˈpɑ:dn] n.

1. дарава́нне, прабачэ́нне, выбачэ́нне;

I beg your pardon. Прашу прабачэння.

2. law памі́лаванне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przeproszenie

н. выбачэнне, прабачэнне;

za ~m — прабачце за выраз

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

apology [əˈpɒlədʒi] n. прабачэ́нне, выбачэ́нне;

make/offer an apology to smb. for smth. прасі́ць прабачэ́ння ў каго́-н. за што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)