вуглава́ты, -ая, -ае.

1. З выступамі і вугламі, няроўны.

Вуглаватыя камяні.

Вуглаватая постаць (з востра выступаючымі абрысамі).

2. перан. Няўклюдны, нязграбны.

Вуглаватыя рухі.

|| наз. вуглава́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вуглава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуглава́ты вуглава́тая вуглава́тае вуглава́тыя
Р. вуглава́тага вуглава́тай
вуглава́тае		 вуглава́тага вуглава́тых
Д. вуглава́таму вуглава́тай вуглава́таму вуглава́тым
В. вуглава́ты (неадуш.)
вуглава́тага (адуш.)		 вуглава́тую вуглава́тае вуглава́тыя (неадуш.)
вуглава́тых (адуш.)
Т. вуглава́тым вуглава́тай
вуглава́таю		 вуглава́тым вуглава́тымі
М. вуглава́тым вуглава́тай вуглава́тым вуглава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вуглава́ты (неровный, с углами) углова́тый, угла́стый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вуглава́ты, ‑ая, ‑ае.

З выступамі, няроўны. На поўдні з-за небасхілу высунулася чорная вуглаватая хмара. Гамолка. // З востра выступаючымі касцямі. Вуглаватая постаць. □ Марыля перасмыкнула сваімі вуглаватымі плячыма. Ткачоў. // перан. Няўклюдны, сарамяжлівы. Вуглаваты падлетак. // перан. Рэзкі, грубы. Вуглаваты характар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглава́ты éckig, kántig; úngeschickt (няспрытны); línkisch, plump (нязграбны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

угла́стый разг. вуглава́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

craggy [ˈkrægi] adj.

1. скалі́сты, бага́ты ска́ламі

2. круты́, стро́мкі, стро́мы

3. грубава́ты, вуглава́ты (твар)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kántig a вуглава́ты, рабры́сты, гранёны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КРЫЖАВІКІ́ (Araneus),

род павукоў-кругапрадаў. Больш за 1000 відаў. Пашыраны ўсюды. Жывуць у лясах, стэпах, пустынях, на лугах, у збудаваннях. На Беларусі 15 відаў. Найб. вядомыя К. звычайны (A.diadematus), К. змрочны (A. umbraticus), К. вуглаваты (A. angulatus), К. вірлавокі (A. ocellatus).

Даўж. самкі К. звычайнага да 25 мм, самца да 11 мм. Назва паходзіць ад белага крыжападобнага малюнка на брушку. Кормяцца насякомымі. Далёкаўсх. К. плятуць вельмі трывалыя лоўчыя сеці да 2 м у дыяметры.

Крыжавікі: 1 — звычайны (самка); 2 — змрочны.

т. 8, с. 502

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wínkelförmig

1. a вуглава́ты

2. adv нахі́льна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)