вандро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вандро́ўка вандро́ўкі
Р. вандро́ўкі вандро́вак
Д. вандро́ўцы вандро́ўкам
В. вандро́ўку вандро́ўкі
Т. вандро́ўкай
вандро́ўкаю		 вандро́ўкамі
М. вандро́ўцы вандро́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вандро́ўка ж.

1. стра́нствование ср.;

2. кочева́ние ср., кочёвка, коче́вье ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вандро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Тое, што і вандроўніцтва. Дарога была недалёкай, і Стась нават шкадаваў, што так хутка канчалася яго вандроўка. Вітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hiking [ˈhaɪkɪŋ] n. прагу́лка, шпа́цыр; вандро́ўка пе́шшу; пе́шы туры́зм

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

peregrination

[,perəgrˈɪneɪʃən]

n.

вандро́ўка f., падаро́жжа n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

путеше́ствие падаро́жжа, -жжа ср.; вандрава́нне, -ння ср.; вандро́ўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

excursion [ɪkˈskɜ:ʃn] n.

1. экску́рсія; вандро́ўка;

go on an excursion пае́хаць/пайсці́ на экску́рсію

2. э́кскурс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Geséllschaftsausflug m -(e)s, -flüge калектыўная вандро́ўка [экску́рсія]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Trip m -s, -s пае́здка, (каро́ткая) вандро́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eskapada

ж. вандроўка (небяспечная, поўная прыгод); эскапада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)