бальзамава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бальзамава́ны бальзамава́ная бальзамава́нае бальзамава́ныя
Р. бальзамава́нага бальзамава́най
бальзамава́нае
бальзамава́нага бальзамава́ных
Д. бальзамава́наму бальзамава́най бальзамава́наму бальзамава́ным
В. бальзамава́ны (неадуш.)
бальзамава́нага (адуш.)
бальзамава́ную бальзамава́нае бальзамава́ныя (неадуш.)
бальзамава́ных (адуш.)
Т. бальзамава́ным бальзамава́най
бальзамава́наю
бальзамава́ным бальзамава́нымі
М. бальзамава́ным бальзамава́най бальзамава́ным бальзамава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бальзамава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бальзамава́ны бальзамава́ная бальзамава́нае бальзамава́ныя
Р. бальзамава́нага бальзамава́най
бальзамава́нае
бальзамава́нага бальзамава́ных
Д. бальзамава́наму бальзамава́най бальзамава́наму бальзамава́ным
В. бальзамава́ны (неадуш.)
бальзамава́нага (адуш.)
бальзамава́ную бальзамава́нае бальзамава́ныя (неадуш.)
бальзамава́ных (адуш.)
Т. бальзамава́ным бальзамава́най
бальзамава́наю
бальзамава́ным бальзамава́нымі
М. бальзамава́ным бальзамава́най бальзамава́ным бальзамава́ных

Кароткая форма: бальзамава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бальзамава́ны бальзами́рованный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бальзамава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад бальзамаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бальзамава́ны (in)balsamert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бальзами́рованный бальзамава́ны и бальзамі́раваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Му́міябальзамаваны труп’, ’худы, не здатны да моцных пачуццяў чалавек’ (ТСБМ). Запазычана праз рус. мову, у якой з ням. Mumie < італ. mummia або і праз польск. мову (mumia), у якую слова прыйшло са ст.-франц. mumie (> франц. momie). Першакрыніцай лічыцца перс. mūmijā < mom, mūm ’воск’ (Варш. сл., 2, 1068) або араб. mômija. (Фасмер, 3, 9).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мярцвяк, нябожчык, труп, нежывы / бальзамаваны: мумія; прах (выс.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)