Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
балаба́нIм., муз.балаба́н
балаба́нIIм., зоол. балоба́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
балаба́нмуз.балаба́н, -на м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
балаба́н1, ‑а, м.
Драпежная птушка сямейства сакаліных.
балаба́н2, ‑а, м.
Народны духавы язычковы інструмент у азербайджанцаў, узбекаў і некаторых народаў Паўночнага Каўказа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балаба́н
(кр.-тат. balaban)
драпежная птушка сям. сакаліных.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Балаба́н ’сокал, Falco sacer’ (КЭС), ст.-бел.болобан (з XVI ст., Булыка, Запазыч.), рус.балаба́н ’сокал, Falco lunarius, Falco nobilis’, укр.балаба́н сокал, Falco nobilis’. Запазычанне з цюрк. моў (параўн. тур., крым.-тат.balaban ’від драпежнай птушкі’, кыпч.balaban хокал’). Меліаранскі, ИОРЯС, 7, 2, 279 і наст., ИОРЯС, 10, 2, 75; Міклашыч, 6; Бернекер, 40; Фасмер, 1, 111.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ібрагім Балабан 10/352
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
балоба́нзоол.балаба́н, -на м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЗІГРО́ЎСКІ (Антон Антонавіч) (6.2.1906, Мінск — 1937),
бел. акцёр. Засл. арт. Беларусі (1935). Выступаў у Трупе У.Галубка (БДТ-3). Творчай манеры характэрны высокае майстэрства пераўвасаблення, дакладны псіхал. малюнак, тонкі артыстызм. Найб. значныя ролі: памешчык («Пінская мадонна» У.Галубка), Вася Балабан («Гісторыя пяці хвастоў» Л.Левіна), Лундышаў («Гадзіншчык і курыца» І.Качаргі), Кадлуб-Дабравольскі («Сяржант Дроб» Э.Самуйлёнка), Юсаў («Даходнае месца» А.Астроўскага) і інш. Рэпрэсіраваны ў 1937, рэабілітаваны ў 1957.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Балаба́ніць ’барабаніць; стукаць; гаварыць голасна; гаварыць глупства’ (Нас., Шат.), балаба́н ’пустамеля, балбатун’ (Нас.). Такога ж гукапераймальнага паходжання, як і балабо́ніць (гл.). Падрабязней гл. пад бала́каць.
