атэлье́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. атэлье́ атэлье́
Р. атэлье́ атэлье́
Д. атэлье́ атэлье́
В. атэлье́ атэлье́
Т. атэлье́ атэлье́
М. атэлье́ атэлье́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

атэлье́, нескл., н.

1. Майстэрня для пашыву адзення, абутку, рамонту бытавой тэхнікі.

Тэлевізійнае а.

А. мод.

Пашыць паліто ў а.

2. Майстэрня мастака, фатографа, скульптара.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

атэлье́ нескл., ср. ателье́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атэлье́, нескл., н.

1. Майстэрня для пашыву адзення, абутку, рамонту бытавой тэхнікі. Атэлье мод. Тэлевізійнае атэлье.

2. Майстэрня мастака, скульптара, фатографа.

[Фр. atelier.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Атэлье 5/291

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АТЭЛЬЕ́ (франц. atelier),

1) прадпрыемства па аказанні насельніцтву пэўных відаў быт. паслуг.

2) Павільён кінастудыі.

3) Майстэрня жывапісца, скульптара, фатографа.

т. 2, с. 81

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

атэлье́ н. Atelier [-´lje:] n -s, -s;

атэлье́ ску́льптара Bíldhauerwerkstatt f -, -stätten;

атэлье́ мод Módeatelier n; Módesalon [-lɔŋ] m -s, -s, Atelier für Máßkleidung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

атэлье́

(фр. atelier)

1) майстэрня для пашыву адзення, абутку, рамонту бытавой тэхнікі;

2) майстэрня мастака, скульптара, фатографа;

3) павільён кінастудыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Атэлье́. З рус. ателье́, запазычанага ў канцы XIX ст. з франц. atelier ’майстэрня’, Шанскі (1, 170. Курс суч., 167) выводзіць беларускае праз рускую з французскай; Крукоўскі (Уплыў 78) указвае на рускае пасрэдніцтва. Трэба ўлічыць яшчэ польск. atelier.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

атэлье́

(фр. atelier)

1) майстэрня для пашыву адзення, абутку, рамонту бытавой тэхнікі (напр. а. мод, тэлевізійнае а.);

2) майстэрня мастака, скульптара, фатографа.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)