Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апафе́маж., мат. апофе́ма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апафе́ма, ‑ы, ж.
Спец. Перпендыкуляр, які апушчаны з цэнтра правільнага многавугольніка на адну з яго старон.
[Ад грэч. apotithēmi — адкладваю ўбок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АПАФЕ́МАправільнага многавугольніка, адрэзак перпендыкуляра, апушчанага з цэнтра правільнага многавугольніка на любую з яго старон. Апафема правільнага n-вугольніка роўная радыусу rn упісанай у яго акружнасці і звязана з яго стараной an і плошчай Sn суадносінамі:
,
. Апафема правільнай піраміды — вышыня яе бакавой грані.
Апафема: а — правільнага многавугольніка; б — правільнай піраміды.