азадачаны - Пошук

азада́чаны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца ў разгубленасці, які выражае здзіўленне; збянтэжаны.

А. выгляд твару.

|| наз. азада́чанасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азада́чаны

‘разгублены’

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	азада́чаны	азада́чаная	азада́чанае	азада́чаныя
Р.	азада́чанага	азада́чанай азада́чанае	азада́чанага	азада́чаных
Д.	азада́чанаму	азада́чанай	азада́чанаму	азада́чаным
В.	азада́чаны (неадуш.) азада́чанага (адуш.)	азада́чаную	азада́чанае	азада́чаныя (неадуш.) азада́чаных (адуш.)
Т.	азада́чаным	азада́чанай азада́чанаю	азада́чаным	азада́чанымі
М.	азада́чаным	азада́чанай	азада́чаным	азада́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азада́чаны

‘з задаткам’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	азада́чаны	азада́чаная	азада́чанае	азада́чаныя
Р.	азада́чанага	азада́чанай азада́чанае	азада́чанага	азада́чаных
Д.	азада́чанаму	азада́чанай	азада́чанаму	азада́чаным
В.	азада́чаны (неадуш.) азада́чанага (адуш.)	азада́чаную	азада́чанае	азада́чаныя (неадуш.) азада́чаных (адуш.)
Т.	азада́чаным	азада́чанай азада́чанаю	азада́чаным	азада́чанымі
М.	азада́чаным	азада́чанай	азада́чаным	азада́чаных

Кароткая форма: азада́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азада́чаны

‘пастаўлены ў складанае становішча’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	азада́чаны	азада́чаная	азада́чанае	азада́чаныя
Р.	азада́чанага	азада́чанай азада́чанае	азада́чанага	азада́чаных
Д.	азада́чанаму	азада́чанай	азада́чанаму	азада́чаным
В.	азада́чаны (неадуш.) азада́чанага (адуш.)	азада́чаную	азада́чанае	азада́чаныя (неадуш.) азада́чаных (адуш.)
Т.	азада́чаным	азада́чанай азада́чанаю	азада́чаным	азада́чанымі
М.	азада́чаным	азада́чанай	азада́чаным	азада́чаных

Кароткая форма: азада́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азада́чаны I озада́ченный; см. азада́чыць I

азада́чаны II, см. абзада́чаны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азада́чаны ¹, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад азадачыць ¹.

2. у знач. прым. Які знаходзіцца ў замяшанні, разгубленасці, замінцы; збянтэжаны. Цяпер яны стаялі каля пісьмовага стала ўсе: натапыраны Барушка, азадачаны Васіль Пятровіч, абыякавы Понтус і ціхамірная Ала. Карпаў.

азада́чаны ², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад азадачыць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азада́чаны betréten, betróffen, bestürzt; verlégen (збянтэжаны, сарамлівы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

озада́ченный азада́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

perpléx a азада́чаны, збянтэ́жаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

verdútzt a збянтэ́жаны, сканфу́жаны, азада́чаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Verbum