аднака́шнік, -а, мн. -і, -аў, м., чый або з кім (разм.).

Таварыш па вучобе, па выхаванні.

Збор аднакашнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аднака́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднака́шнік аднака́шнікі
Р. аднака́шніка аднака́шнікаў
Д. аднака́шніку аднака́шнікам
В. аднака́шніка аднака́шнікаў
Т. аднака́шнікам аднака́шнікамі
М. аднака́шніку аднака́шніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднака́шнік м., разг. однока́шник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аднака́шнік, ‑а, м.

Разм. Таварыш па сумесным навучанні, выхаванні. Спаць даводзілася мне, як і большасці маіх аднакашнікаў, на мулкіх «святых» лаўках сінаногі. Бядуля. Наперадзе чарнее яшчэ адзін коннік, то набліжаючыся, то аддаляючыся. Гэта едзе таварыш, аднакашнік. Лупсякоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднака́шнік м. разм. Schúlkamerad m -en, -en; Stúdi¦enkollege m -n, -n, Stúdi¦enfreund m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Аднака́шнік (БРС). Гл. кашнік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

однока́шник разг. аднака́шнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

schoolfellow [ˈsku:lˌfeləʊ] n. аднакла́снік, аднака́шнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

classmate [ˈklɑ:smeɪt] n. аднакла́снік; аднакла́сніца, аднака́шнік; саву́чань; савучані́ца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Kommilitóne m -n, -n аднаку́рснік, аднака́шнік (па універсітэце)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)