аднака́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аднака́шнік | аднака́шнікі | |
| аднака́шніка | аднака́шнікаў | |
| аднака́шніку | аднака́шнікам | |
| аднака́шніка | аднака́шнікаў | |
| аднака́шнікам | аднака́шнікамі | |
| аднака́шніку | аднака́шніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)