абмя́ кнуць я́ к, -кла; -ні́ ; зак.
1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Зрабіцца мяккім, рыхлым.
Хлеб ад вільгаці абмяк.
2. Стаць больш мяккім, спагадлівым, лагодным пад уплывам чаго-н. (разм. ).
Крыклівая жанчына неяк абмякла і заплакала.
|| незак. абмяка́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абмя́ кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абмя́ кну
абмя́ кнем
2-я ас. абмя́ кнеш
абмя́ кнеце
3-я ас. абмя́ кне
абмя́ кнуць
Прошлы час
м. абмя́ к
абмя́ клі
ж. абмя́ кла
н. абмя́ кла
Загадны лад
2-я ас. абмя́ кні
абмя́ кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час абмя́ кшы
Крыніцы:
dzsl2007 ,
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абмя́ кнуць сов. я́ кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абмя́ кнуць ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. абмяк, ‑ла; зак.
1. Стаць мяккім, страціўшы пругкасць. Вопратка абмякла ад вільгаці.
2. перан. Зрабіцца вялым, расслабленым. Камендант абмяк, зморана апусціўся ў крэсла, успомніўшы свой ганебны страх. Шамякін . Эма заплакала горка. Рукі абмяклі, Пакорна, Выпусціў бацька повад. Глебка .
3. перан. Стаць больш спагадлівым; расчуліцца. Выказаўшы тое, што так доўга і балюча ўтрымлівала, Аля адразу абмякла і заплакала. Мележ .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абмяка́ ць , абмя́ кнуць
1. разм. é ichen vi é rden;
2. перан. зрабіцца вялым ) schlaff [mürbe] wé rden;
3. перан. зрабіцца болей спагадлівым ) weich [zú gänglicher, ú mgänglicher] wé rden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абмяка́ ць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да абмякнуць .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паабмяка́ ць , ‑ае; зак.
Абмякнуць — пра ўсё, многае. Накрухмаленыя настольнікі паабмякалі ад вільгаці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обмя́ кнуть сов. разг. абмя́ кнуць , мног. а́ ць, змя́ кнуць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смя́ кнуть сов. прост.
1. (стать мягким) змя́ кнуць, размя́ кнуць;
2. (стать расслабленным, обмякнуть) змя́ кнуць, абмя́ кнуць ;
3. перен. (утратить строгость)я́ кнуць, памякчэ́ ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змя́ кнуць , ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. змяк, ‑ла; зак.
1. Стаць мяккім; размякнуць. Папера змякла. Хлеб змяк.
2. Разм. Зрабіцца вялым; расслабіцца, абмякнуць . Змякла, стамілася цела. Шынклер . Бацька азірнуўся і адразу змяк. — А, Косця? Ты калі прыехаў? — Нядаўна з поезда! Быў ужо і дома. Карпюк .
3. Абл. Змокнуць. Ішоў [дзядуля] ад станцыі да Брудзянішак пехатою і трапіў пад заліўны дождж, змяк наскрозь і празяб. Гарэцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)