абмы́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абмы́ла |
абмы́лы |
| Р. |
абмы́лы |
абмы́л |
| Д. |
абмы́ле |
абмы́лам |
| В. |
абмы́лу |
абмы́лы |
| Т. |
абмы́лай абмы́лаю |
абмы́ламі |
| М. |
абмы́ле |
абмы́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абмы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абмы́ю |
абмы́ем |
| 2-я ас. |
абмы́еш |
абмы́еце |
| 3-я ас. |
абмы́е |
абмы́юць |
| Прошлы час |
| м. |
абмы́ў |
абмы́лі |
| ж. |
абмы́ла |
| н. |
абмы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абмы́й |
абмы́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абмы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скарэ́лы, ‑ая, ‑ае.
Які скарэў, стаў сухім; зацвярдзелы. [Старшына] накінуў на распацелую спіну скарэлы ад гразі шынель. Быкаў. Шурпатая добрай матулі рука, лагодная, быццам у спёку рака, абмыла на ранах скарэлую кроў, укрыла старанна гаротных сыноў. Вялюгін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абмы́ць сов.
1. обмы́ть;
а. ра́ну — обмы́ть ра́ну;
2. разг. (выстирать для всех) обстира́ть, обмы́ть;
яна́ абмы́ла ўсю сям’ю́ — она́ обстира́ла (обмы́ла) всю семью́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абмы́ць, ‑мыю, ‑мыеш, ‑мые; зак., каго-што.
1. Змыць пыл, бруд і пад. Вясенні дождж сады абмыў, І цвет набрала вецце. Пушча. Прыўзняла [Кацярына жанчыну], абмыла рану, Што чарнела над ілбом: Галаву яе старанна Абвязала фартухом. Броўка.
2. Памыць бялізну ўсім, многім. Абмыць сям’ю.
3. перан. Абдаць, ахінуць што‑н.; асвяжыць. Няхай прышчэпіць да ствала Мяне з сваёй галінай, Абмые ветрам і зарой Наднёманскай краіны. Танк. [Сумны:] Салдат хоча ў чыстай крыніцы паэзіі абмыць душу. Вітка.
4. перан. Разм. Адзначыць якую‑н. падзею выпіўкай. — Гаспадары, запрашайце ў хату. Трэба ж абмыць вашы новыя вуглы, — сказала Тамара Аляксандраўна. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)