абмо́кнуць, -ну, -неш, -не; -мо́к, -кла; абмо́кні; зак.

Стаць мокрым, змокнуць.

А. на дажджы.

|| незак. абмака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абмо́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абмо́кну абмо́кнем
2-я ас. абмо́кнеш абмо́кнеце
3-я ас. абмо́кне абмо́кнуць
Прошлы час
м. абмо́к
абмо́кнуў		 абмо́клі
абмо́кнулі
ж. абмо́кла
абмо́кнула
н. абмо́кла
абмо́кнула
Загадны лад
2-я ас. абмо́кні абмо́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час абмо́кнуўшы
абмо́кшы

Крыніцы: dzsl2007, dzsl2013, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмо́кнуць сов. обмо́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абмо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. абмок, ‑ла; зак.

Зрабіцца мокрым, змокнуць. Міця з Кардашом абмоклі, але дабеглі да будкі стрэлачніка, схаваліся пад ёй. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмо́кнуць nass wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абмака́ць гл. абмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абмака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обмокнуть сов., разг. абмо́кнуць, мног. паабмака́ць, змо́кнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабмака́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Абмокнуць — пра ўсіх, многіх. Людзі паабмакалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)