аблягчы́ць, -лягчу́, -ле́гчыш, -ле́гчыць; -лягчы́ў, -чы́ла; -ле́гчаны; зак.

1. каго-што. Зрабіць лягчэйшым, вызваліць ад лішняга грузу.

А. лодку.

2. што. Спрасціць, зрабіць прасцей і лягчэй.

А. канструкцыю самалёта.

3. што. Зрабіць менш цяжкім.

А. працу.

А. сваё становішча.

4. каго-што. Супакоіць, утаймаваць пакуты.

А. боль.

|| незак. аблягча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. аблягчэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аблягчы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аблягчу́ абле́гчым
2-я ас. абле́гчыш абле́гчыце
3-я ас. абле́гчыць абле́гчаць
Прошлы час
м. аблягчы́ў аблягчы́лі
ж. аблягчы́ла
н. аблягчы́ла
Загадны лад
2-я ас. аблягчы́ аблягчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час аблягчы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аблягчы́ць сов., в разн. знач. облегчи́ть; (сделать менее неприятным, легче переносимым — ещё) скра́сить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблягчы́ць, аблягчу, аблегчыш, аблегчыць; аблегчым, аблегчыце, аблегчаць; зак.

1. каго-што. Зрабіць больш лёгкім, вызваліць ад лішняга грузу.

2. што. Спрасціць (будову, спосаб чаго‑н.). Аблягчыць канструкцыю машыны.

3. што. Супакоіць, вызваліўшы ад цяжкага фізічнага або маральнага стану. Лякарства аблягчыла боль. □ [Марылі] хацелася зараз жа стаць у рады байцоў, быць бліжэй да мужа і побач з ім змагацца за Радзіму. Мусіць, толькі гэта магло б аблягчыць душу, знішчыць балючы сум, незадаволенасць сабою. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблягча́ць, аблягчы́ць

1. erléichtern vt;

аблягча́ць пра́цу die Árbeit erléichtern;

2. (зменшыць боль і пад.) míldern vt, líndern vt;

аблягча́ць стано́вішча die Láge míldern;

◊

аблягча́ць душу́ sein Herz in Wórten [Tränen] erléichtern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́плакацца, -плачуся, -плачашся, -плачацца; вы́плачыся; зак.

Аблягчыць сваё гора плачам.

|| незак. выпла́квацца, -ваюся, -ваешся, -ваецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аблягчэ́нне, -я, н.

1. гл. аблягчыць.

2. Стан лёгкасці, вызвалення ад чаго-н.

Адчуць а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аблягча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да аблягчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абле́гчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аблягчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падлягчы́ць, ‑лягчу, ‑легчыш, ‑легчыць; зак., што.

Крыху аблягчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)