абапіра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абапіра́ю абапіра́ем
2-я ас. абапіра́еш абапіра́еце
3-я ас. абапіра́е абапіра́юць
Прошлы час
м. абапіра́ў абапіра́лі
ж. абапіра́ла
н. абапіра́ла
Загадны лад
2-я ас. абапіра́й абапіра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абапіра́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абапіра́ць несов., см. апіра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абапіра́ць гл. абаперці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абапе́рці і апе́рці, -пру́, -прэ́ш. -прэ́; -про́м, -праце́, -пру́ць; абапёр, -пе́рла; абапры́; абапёрты; зак., што.

Паставіць, прыставіць, упіраючы ў што-н., каб надаць чаму-н. большую ўстойлівасць.

А. локці аб стол.

|| незак. абапіра́ць і апіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

облока́чивать несов. абапіра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опира́ть несов.

1. абапіра́ць, апіра́ць (на што); прыпіра́ць (да чаго);

2. перен. асно́ўваць, угрунто́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

opierać

I незак.

1. абапіраць, апіраць;

2. абгрунтоўваць; матывавацьopierać

II

незак. разм.

1. абмываць;

2. калаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

found

I [faʊnd]

v.t., p.t. and p.p. of find

II [faʊnd]

v.t.

1) засно́ўваць; адчыня́ць

to found the university — адчыні́ць унівэрсытэ́т

2) абапіра́ць; абгрунто́ўваць

3) будава́ць (на мо́цнай падста́ве)

III [faʊnd]

v.t. Tech.

расплаўля́ць (мэта́л); ліць, адліва́ць о́рму)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prop

I [prɑ:p]

1.

v.t. -pp -

1) падпіра́ць, абапіра́ць

to prop up the clothes line with the stick — падпе́рці калко́м вяро́ўку зь бялі́знай

2) падтры́мваць, дапамага́ць

2.

n.

1) падпо́рка, падста́ўка f.; падпо́ра f.

2) падтры́мка, апо́ра f.

A son should be the prop of the father’s old age — Сын паві́нен быць апо́рай ба́цьку ў ста́расьці

II [prɑ:p]

n., informal, Theatr.

прадме́ты абстано́ўкі ў спэкта́клі э́бля, по́суд, збро́я), рэквізы́т -у m., бутафо́рыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shoulder

[ˈʃoʊldər]

1.

n.

1) плячо́ n., плячу́к плечука́ m.

2) лапа́тка f. (у мясно́й ту́шы)

3) узбо́чына f. (даро́гі, аўтастра́ды)

2.

v.i.

1) узва́льваць на пле́чы, абапіра́ць на плячо́

2) браць на сябе́ (адка́знасьць, віну́)

3) прапі́хвацца, праштурхо́ўвацца, праціска́цца

He shouldered his way through the crowd — Ён праці́снуўся праз нато́ўп

- Shoulder arms!

- shoulder to shoulder

- turn a cold shoulder

- give a cold shoulder

- shoulders

- straight from the shoulder

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)