абагу́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абагу́лены абагу́леная абагу́ленае абагу́леныя
Р. абагу́ленага абагу́ленай
абагу́ленае		 абагу́ленага абагу́леных
Д. абагу́ленаму абагу́ленай абагу́ленаму абагу́леным
В. абагу́лены (неадуш.)
абагу́ленага (адуш.)		 абагу́леную абагу́ленае абагу́леныя (неадуш.)
абагу́леных (адуш.)
Т. абагу́леным абагу́ленай
абагу́ленаю		 абагу́леным абагу́ленымі
М. абагу́леным абагу́ленай абагу́леным абагу́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абагу́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абагу́лены абагу́леная абагу́ленае абагу́леныя
Р. абагу́ленага абагу́ленай
абагу́ленае		 абагу́ленага абагу́леных
Д. абагу́ленаму абагу́ленай абагу́ленаму абагу́леным
В. абагу́лены (неадуш.)
абагу́ленага (адуш.)		 абагу́леную абагу́ленае абагу́леныя (неадуш.)
абагу́леных (адуш.)
Т. абагу́леным абагу́ленай
абагу́ленаю		 абагу́леным абагу́ленымі
М. абагу́леным абагу́ленай абагу́леным абагу́леных

Кароткая форма: абагу́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абагу́лены обобществлённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абагу́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абагуліць.

2. у знач. прым. Які ў працэсе калектывізацыі з прыватнага, індывідуальнага ператварыўся ў грамадскі, калектыўны. Абагуленая жывёла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагу́лены

1. (перададзены грамадству) vergeséllschaftet;

2. (аб’яднаны) zusámmengefasst; verallgeméinert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абагу́льнены гл. абагулены

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

geséllschaftseigen a абагу́лены; грама́дскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

обобществлённый аграма́джаны; абагу́лены; мног. паабагу́льваны;

обобществлённый труд аграма́джаная пра́ца;

обобществлённый скот абагу́леная жывёла;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

uspołeczniony

uspołecznion|y

абагулены, аграмаджаны;

handel ~y — абагулены гандаль;

przemysł ~y — абагуленая (аграмаджаная) прамысловасць;

~e środki produkcji — абагуленыя сродкі вытворчасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

тып

(фр. type, ад гр. typos = адбітак, вобраз)

1) узор, мадэль, форма чаго-н. (напр. т. самалёта, т. машыны);

2) біял. адзінка ў сістэматызацыі раслін і жывёл, якая аб’ядноўвае роднасныя класы (напр. т. кветкавых раслін, т. членістаногіх);

3) разрад, катэгорыя людзей з характэрнымі агульнымі знешнімі або ўнутранымі рысамі (напр. славянскі т.);

4) літ. абагулены мастацкі вобраз якой-н. групы людзей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)