упусці́ць, упушчу, упусціш, упусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упусці́ць, упушчу, упусціш, упусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
by2
1. каля́, по́бач з;
stand by the window стая́ць каля́ акна́;
2. (пра напрамак) мі́ма, уздо́ўж;
a path by the river сце́жка ўздо́ўж ракі́;
3. (пра час) да, пры;
by Monday да панядзе́лка;
by 4 o’clock да 4-й гадзі́ны;
by moonlight пры святле́ ме́сяца;
by night уначы́
4.(пры абазначэнні дзеяча ў пасіўных канструкцыях адпавядае
5. (абазначае аўтарства, адпавядае
6. (абазначае спосаб дзеяння, манеру) : earn money by writing зарабля́ць гро́шы літарату́рнай пра́цай;
enter by the door увайсці́ праз
send by airmail пасыла́ць авіяпо́штай;
take
travel by car е́хаць на машы́не;
by accident выпадко́ва;
by mistake памылко́ва;
little by little патро́ху;
step by step крок за кро́кам, паступо́ва
7. (у адпаведнасці з, згодна з, паводле) па, пад;
by the rules па пра́вілах;
a doctor by profession ура́ч па прафе́сіі;
8. (пры ўказанні на колькасць) на, за;
older by 2 years старэ́йшы на 2 гады́;
divide 10 by 5 дзялі́ць 10 на 5;
sell by the metre прадава́ць ме́трамі;
pay by the hour плаці́ць пагадзі́нна
9. (у клятвах) : By God he has done it! Клянуся Богам, ён гэта зрабіў!
♦
by the way/by the by між і́ншым, дарэ́чы;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
адкры́ць, ‑крыю, ‑крыеш, ‑крые;
1. Тое, што і адчыніць.
2. Даць шырокія магчымасці для развіцця чаго‑н.
3. Арганізаваць, стварыць што‑н. і абвясціць пра пачатак дзейнасці яго.
4. Паслужыць пачаткам чаго‑н.; пачаць што‑н.
5. Абвясціць пра пачатак пасяджэння, вечара і пад.
6. Заўважыць, знайсці ў выніку экспедыцыі або навуковага даследавання нешта зусім новае або даўно забытае.
7. Зрабіць вядомым тое, што доўгі час скрывалася, утойвалася, было невядомым; раскрыць.
8. Заўважыць у кім‑, чым‑н. невядомыя да гэтага здольнасці, якасці.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звяза́ць, звяжу, звяжаш, звяжа;
1. Змацаваць, злучыць канцы чаго‑н., завязаўшы вузлом або прывязаўшы адзін да аднаго.
2. Змацаваць якія‑н. прадметы, перавязаўшы або абвязаўшы іх чым‑н.; перавязаўшы, злучыць у што‑н.
3.
4. Прывязаць адну да другой рукі, ногі, пазбавіўшы каго‑н. свабоды рухаў.
5. Наладзіць зносіны паміж чым‑н. з дапамогай сродкаў сувязі або дарог.
6. Наладзіць сувязь каму‑н. з кім‑, чым‑н.
7. Аб’яднаць чым‑н. у адно цэлае.
8. Паставіць у якую‑н. залежнасць ад чаго‑н., у якія‑н. адносіны да чаго‑н.
9. Зрабіць што‑н. вязаннем.
10. У хіміі — вывесці са свабоднага стану.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыста́ць, ‑стану, ‑станеш, ‑стане;
1.
2.
3. Далучыцца, прымкнуць да каго‑н.
4.
5. Спыніцца, прычаліць, падышоўшы да берага, прыстані і пад.
6. Стаміцца, змагчыся.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
откры́тый
1.
откры́тый я́щик адчы́неная скры́нка;
откры́тый за́навес
2.
3. (начавший своё существование)
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
откры́тое по́ле де́ятельности адкры́тае по́ле дзе́йнасці;
12.
13.
откры́тая вражда́ адкры́тая (я́ўная) варо́жасць;
◊
откры́тое мо́ре адкры́тае мо́ра;
на откры́том во́здухе на во́льным паве́тры;
в откры́том по́ле у чы́стым по́лі;
с откры́той голово́й з непакры́тай (го́лай) галаво́й;
с откры́тыми глаза́ми з расплю́шчанымі вача́мі;
при откры́тых дверя́х пры адчы́неных дзвяра́х;
оста́вить вопро́с откры́тым пакі́нуць пыта́нне адкры́тым;
идти́ в откры́тую ісці́ ў адкры́тую;
ломи́ться в откры́тую дверь лама́цца (бі́цца) у адчы́неныя
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гарэ́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1. Паддавацца дзеянню агню, знішчацца агнём.
2. Даваць, выпраменьваць святло, полымя; ярка свяціцца.
3. Траціць маёмасць з прычыны пажару, аказвацца ў становішчы пагарэльца.
4.
5. Быць у гарачцы, у ліхаманкавым стане.
6. Рабіцца гарачым, чырванець ад прыліву крыві.
7.
8. Ззяць бляскам, выдзяляцца яркімі колерамі, афарбоўкай.
9. Цвісці (пра агуркі, гарбузы і пад.).
10. Псавацца, станавіцца непрыгодным ад моцнага перагрэву.
11.
12.
13. Адбываць чаргу пры гульні ў гарэлкі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хапі́ць, хаплю́, хо́піш, хо́піць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11. хо́піць
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АНГО́ЛА (Angola),
Дзяржаўны лад. Паводле канстытуцыі 1975 з папраўкамі 1991 Ангола — рэспубліка. Кіраўнік дзяржавы і галоўнакамандуючы — прэзідэнт. Вышэйшы
Прырода. Большую
Насельніцтва. Каля 96% насельніцтва належыць да народу моўнай сям’і банту (мбунду, конга, авімбунду, баконга, вачакве, ваньянка, авамба і
Гісторыя. Першабытная матэрыяльная культура на
З пачатку каланізацыі партугальцы сустрэлі ўпартае супраціўленне
У 1974 Партугалія прызнала права Анголы на самавызначэнне і незалежнасць. Паводле двухбаковай дамоўленасці
У Анголе зарэгістравана каля 30 партый.
Гаспадарка. Аснова эканомікі — здабыўная кванэа кванза.
Літаратура. Багатая вусная
Мастацтва. На
Літ.:
Фитуни Л.Л. Народная Республика Ангола: Справ.
Хазанов >А.М., Притворов А.В. Ангола.
У.С.Кошалеў (гісторыя), М.С.Вайтовіч (гаспадарка).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чы́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Незабруджаны, незапэцканы.
2.
3. Звязаны з тым, што не вельмі пэцкае, брудзіць, з тым, што патрабуе майстэрства, умення.
4. Які мае адкрытую, нічым не занятую паверхню.
5. Без пабочных дамешак ці з невялікімі дамешкамі.
6. Выразны, без шумаў, без дадатковых гукаў.
7. Правільны, які адпавядае пэўным нормам, правілам (пра мову, склад і пад.).
8.
9.
10. Які застаецца пасля вылічэння чаго‑н.
11.
12.
13. Не звязаны з практычным прымяненнем;
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)