smak, ~u
м.
1. смак;
bez ~u — без смаку;
przyprawić co do ~u — прыправіць чым па смаку;
2. смак; апетыт;
jeść co ze ~iem — есці што са смакам (з апетытам);
przypaść do ~u — спадабацца; прыйсці да спадобы;
nie w smak mu to poszło — гэта яму не спадабалася; не прыйшлося да смаку;
3. ~i мн. прыправа; смакавыя рэчывы;
4. густ;
dobry smak — добры густ;
ubierać się ze ~iem — апранацца з густам (густоўна)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zależeć
zależ|eć
незак.
1. od kogo/czego залежаць ад каго/чаго;
to nie ode mnie ~y — гэта не ад мяне залежыць;
~у jak kiedy — (гледзячы) калі як;
2. komu na kim, czym быць зацікаўленым у чым; быць важным; быць патрэбным; быць неабходным для каго;
bardzo mu na tym ~y — ён вельмі ў гэтым зацікаўлены; для яго гэта вельмі важна;
nie ~y mi na nim — ён мяне не цікавіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
związek, ~ku
związ|ek
м.
1. z czym сувязь з чым; адносіны да чаго;
~ek logiczny — лагічная сувязь;
w ~ku z ... — у сувязі з...;
nie mieć żadnego ~ku z ... — не мець ніякіх адносін да ...;
2. саюз; звяз;
~ek zawodowy — прафесійны саюз (прафсаюз);
~ek małżeński — шлюб;
3. хім., вайск. злучэнне;
~ki organiczne хім. арганічныя злучэнні;
~ki taktyczne вайск. тактычныя злучэнні;
~ek frazeologiczny лінгв. фразеалагічны зварот;
~ki krwi — кроўныя сувязі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
opanować
opanowa|ć
зак.
1. kogo/co авалодаць кім/чым; захапіць; скарыць каго/што;
~ć miasto — захапіць горад;
~ć sytuację — авалодаць сітуацыяй;
2. co утаймаваць; уціхамірыць; задушыць; стрымаць;
~ć żywioł — утаймаваць стыхію;
nie móc ~ć radości — не магчы стрымаць радасць;
3. kogoапанаваць, авалодаць кім; ахапіць каго;
~ł kogo strach — страх апанаваў каго;
4. засвоіць; авалодаць;
opanować obcy język — вывучыць замежную мову;
~ć nową metodę produkcji — авалодаць новым метадам вытворчасці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przy
1. пры, каля, за;
siedzieć przy stole — а) сядзець за сталом;
б) сядзець каля стала;
2. пры; з (са); пад;
mówić przy świadkach — гаварыць пры сведках;
przy dobrych chęciach — са шчырымі жаданнямі;
być pieniądzach разм. быць пры грашах;
przy dźwiękach orkiestry — пад гукі аркестра;
3. пры, на;
przy rodzicach — пры бацьках;
mieszkać przy ulicy Długiej — жыць на вуліцы Доўгай;
przy czym — пры чым;
przy tym — пры тым
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kąt
м. вугал; кут;
kąt ostry — востры вугал;
kąt prosty — прамы вугал;
pod tym ~em widzenia — з гэтага пункту погляду;
obserwować kogo co ~em oka — назіраць за кім (чым) краем вока;
chodzić z ~a w kąt — хадзіць з кута ў кут; мераць крокам;
postawić dziecko do ~a — паставіць дзіця ў кут;
mieszkać ~em u kogo — здымаць кут у каго; туліцца ў каго на кватэры;
zapadły kąt — глухі куток; глуш, глухмень
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
koniec
м. канец;
bez końca — без канца; без краю;
do końca — да канца, дашчэнту;
w końcu — урэшце, нарэшце;
koniec roku — канец года;
dobiegać końca — падыходзіць да канца;
koniec końców — урэшце, нарэшце;
zrobić z czym koniec — пакончыць (скончыць) з чым;
wszystko ma swój koniec — усё мае канец;
mieć na końcu języka — быць (круціцца) на языку;
wiązać koniec z końcem — звязваць канцы з канцамі;
na szarym końcu — на апошнім месцы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
забі́ць сов.
1. уби́ть, умертви́ть; (пулей и т.п. — ещё) срази́ть;
з. чалаве́ка — уби́ть (умертви́ть, срази́ть) челове́ка;
2. (гвоздь и т.п.) заби́ть, вбить, вколоти́ть;
3. (наглухо закрыть чем-л.) заколоти́ть, заде́лать;
з. во́кны до́шкамі — заколоти́ть о́кна до́сками;
з. шчы́ліны па́куллем — заде́лать ще́ли па́клей;
4. заби́ть, засори́ть;
з. трубу́ — заби́ть (засори́ть) трубу́;
лёд забі́ў пралі́ў — лёд заби́л проли́в;
5. спорт. заби́ть;
з. мяч у варо́ты — заби́ть мяч в воро́та;
6. (начать бить во что-л.) заби́ть;
забі́лі бараба́ны — заби́ли бараба́ны;
◊ з. асі́навы кол у магі́лу — вбить оси́новый кол в моги́лу;
з. галаву́ — (чым) заби́ть го́лову (чем);
з. двух зайцо́ў — уби́ть двух за́йцев;
камара́ не заб’е́ — му́хи не оби́дит;
хоць забі́ — хоть убе́й;
забі́ мяне́ бог — убе́й меня́ бог;
няха́й мяне́ пяру́н заб’е́ — разрази́ меня́ гром
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
не́ба (мн. нябёсы) ср. не́бо;
○ ку́пал н. — небосво́д;
◊ пад адкры́тым не́бам — под откры́тым не́бом;
быць на сёмым не́бе — быть на седьмо́м не́бе;
памі́ж (між) не́бам і зямлёй — ме́жду не́бом и землёй;
тра́піць па́льцам у н. — попа́сть па́льцем в не́бо;
як з н. звалі́ўся — как с не́ба свали́лся;
як гром з я́снага н. — как гром среди́ я́сного не́ба;
(як) н. і зямля́ — (как) не́бо и земля́;
зо́рак з н. не хапа́е — звёзд с не́ба не хвата́ет;
н. з аўчы́нку здало́ся — не́бо с овчи́нку показа́лось;
не́бу го́рача бу́дзе (ста́не) — не́бу жа́рко бу́дет (ста́нет);
лепш сіні́ца ў рука́х, чым жураве́ль у не́бе — посл. лу́чше сини́ца в рука́х, чем жура́вль в не́бе;
ад зямлі́ адарва́ўся і н. не даста́ў — посл. от земли́ оторва́лся и не́ба не доста́л
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ха́та ж.
1. дом м., изба́; ха́та;
2. (отдельное крестьянское хозяйство) двор м.;
у вёсцы со́рак хат — в дере́вне со́рок дворо́в;
3. (жилое помещение) дом м.;
пайшо́ў з ха́ты — ушёл и́з дому;
◊ як у сваёй ха́це — как до́ма;
выно́сіць сме́цце з ха́ты — выноси́ть сор из избы́;
чым ха́та бага́та — чем бога́ты, тем и ра́ды;
шэ́пты ха́ту гу́бяць — погов. спле́тни дом гу́бят;
што х. ма́е, хай усі́м прыма́е — погов. чем бога́ты, тем и ра́ды; что есть в печи́, всё на стол мечи́;
у сваёй ха́це і сце́ны памага́юць — посл. в своём до́ме и сте́ны помога́ют;
бага́ты Маце́й: по́ўна ха́та дзяце́й — посл. у бога́того теля́та, а у бе́дного ребя́та;
мая́ х. з кра́ю, я нічо́га не зна́ю — погов. моя́ ха́та с кра́ю, я ничего́ не зна́ю
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)