паказа́льнік, ‑а,
1. Надпіс, вяха, стрэлка і пад., якія служаць для паказвання
2. Даведачная кніга або даведачны спіс у кнізе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паказа́льнік, ‑а,
1. Надпіс, вяха, стрэлка і пад., якія служаць для паказвання
2. Даведачная кніга або даведачны спіс у кнізе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памазо́к, ‑зка,
Невялічкі пэндзаль або іншае прыстасаванне для намазвання, змазвання
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паражэ́нства, ‑а,
1. Палітыка, накіраваная на паражэнне ў вайне ўрада сваёй краіны.
2. Настрой асобы або групы людзей, які праяўляецца ў песімістычных адносінах да якой‑н. ідэі, думкі, да магчымасці здзяйснення
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патура́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Паблажліва, нястрога адносіцца да каго‑,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапі́цца, ‑п’юся, ‑п’ешся, ‑п’ецца; ‑п’ёмся, ‑няцеся;
Выпіць замнога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перафарбава́цца, ‑буюся, ‑буешся, ‑буецца;
1. Набыць іншы колер.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
першакрыні́ца, ‑ы,
1. Тое, што кладзе пачатак чаму‑н., з’яўляецца першаасновай
2. Першая асноўная крыніца якіх‑н. звестак; арыгінальны, асноўны твор у якой‑н. галіне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прагрэсі́ўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадухілі́ць, ‑хілю, ‑хіліш, ‑хіліць;
Загадзя ліквідаваць тое, што перашкаджае ажыццяўленню
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прарэ́зка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)