кандыда́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кандыдата. Кандыдацкая дысертацыя. Кандыдацкі дыплом.
•••
Кандыдацкі мінімум гл. мінімум.
Кандыдацкі стаж гл. стаж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зоаветэрына́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да гадоўлі, кармлення, утрымання і правільнага выкарыстання сельскагаспадарчых жывёл і іх лячэння. Зоаветэрынарны інстытут.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зо́рчаты, ‑ая, ‑ае.
Які мае форму зоркі (у 2 знач.); зоркападобны. У аснове пакрыцця будынка ляжаць складаныя зорчатыя скляпенні. Ліс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубапратэ́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пратэзавання зубоў. // Прызначаны для вырабу і ўстаўляння зубных пратэзаў. Зубапратэзная майстэрня. Зубапратэзны кабінет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брыжа́сты, ‑ая, ‑ае.
З брыжамі. // Які мае край, падобны на брыжы. Справа, як затока, выступала цёмная брыжастая сцяна бору. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бурундуко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бурундука, належыць яму. Бурундуковы след. Бурундуковая нара. // Зроблены са шкурак бурундука. Бурундуковае футра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бядо́тны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які мае адносіны да бядоты; цяжкі, гаротны. Бядотнае становішча. □ Ідзе ён [Назым Хікмет] па сухменнай, бядотнай Анатоліі! Лойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязмэ́тны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае пэўнай мэты. [Мішурын і Вялічка] пайшлі далей і яшчэ гадзіны дзве мучыліся ў гэтай бязмэтнай хадзе. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вало́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да вала. Валовая скура. // Такі, як у вала. Валовая шыя.
•••
Валовыя вочы гл. вока.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ла́кмусавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лакмусу. // Які ўтрымлівае ў сабе лакмус. Лакмусавыя фарбы.
•••
Лакмусавая папера (паперка) гл. папера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)