цыбу́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае цыбуліну (у 1 знач.), развіваецца з цыбуліны (у 1 знач.). Цыбульныя расліны.
2. Які мае адносіны да цыбулі (у 2 знач.). Цыбульны смак. □ Дзямід Сыч, сербануўшы пару лыжак цыбульнай мешаніны, адхінуўся ад стала. Паслядовіч.
3. у знач. наз. цыбу́льныя, ‑ых. Расліны сямейства лілейных і амарылісавых, у якіх развіваюцца цыбуліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчытавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да шчыта (у 2, 3 знач.). Шчытавы затвор. // Зроблены са шчытоў (у 2 знач.). Побач са шчытавымі дамамі вырасталі грубы з брусчаткі, акрэсліваючы будучыя вуліцы. Савіцкі. // Які праводзіцца з дапамогай шчыта (у 2 знач.). Шчытавы спосаб будаўніцтва тунеля.
2. Спец. Які мае шчыт (у 6 знач.). Шчытавая тля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акія́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да знешняга жыцця акіяна; такі, які павінен быць на акіяне. Акіянскі вал. Акіянскі флот. Акіянскае падарожжа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акушэ́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Жанчына з сярэдняй медыцынскай адукацыяй, якая мае права самастойна аказваць дапамогу пры родах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
альхо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да вольхі. Альховыя дровы. Альховы ліст. // Зроблены з вольхі. Альховыя начоўкі. □ Хоць альховы, абы новы. Прымаўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антагенеты́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да антагенезу (антагенезісу); які звязаны з індывідуальным развіццём жывёльнага або расліннага арганізма. Антагенетычнае развіццё арганізма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калянда́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да календара. Каляндарны лісток. Каляндарная дошчачка.
2. Які вызначаецца па календары. Каляндарныя тэрміны. Каляндарны план.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канарэ́ечны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да канарэйкі, належыць ёй. Канарэечная клетка. Канарэечны спеў.
2. Ярка-жоўты, пад колер пер’я канарэйкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каніба́льскі, ‑ая, ‑ае.
Кніжн.
1. Які мае адносіны да канібала (у 1 знач.).
2. перан. Жорсткі, люты, варварскі. Канібальскія норавы. Канібальскія планы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карпусны́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да корпуса (у 5, 6 знач.). Карпусны штаб. Карпусны камандзір. □ Рота перайшла ў карпусны рэзерв. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)