апеля́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апеля́нт |
апеля́нты |
| Р. |
апеля́нта |
апеля́нтаў |
| Д. |
апеля́нту |
апеля́нтам |
| В. |
апеля́нта |
апеля́нтаў |
| Т. |
апеля́нтам |
апеля́нтамі |
| М. |
апеля́нце |
апеля́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апера́тарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апера́тарка |
апера́таркі |
| Р. |
апера́таркі |
апера́тарак |
| Д. |
апера́тарцы |
апера́таркам |
| В. |
апера́тарку |
апера́тарак |
| Т. |
апера́таркай апера́таркаю |
апера́таркамі |
| М. |
апера́тарцы |
апера́тарках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аператы́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аператы́ўнік |
аператы́ўнікі |
| Р. |
аператы́ўніка |
аператы́ўнікаў |
| Д. |
аператы́ўніку |
аператы́ўнікам |
| В. |
аператы́ўніка |
аператы́ўнікаў |
| Т. |
аператы́ўнікам |
аператы́ўнікамі |
| М. |
аператы́ўніку |
аператы́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апіло́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апіло́ўшчык |
апіло́ўшчыкі |
| Р. |
апіло́ўшчыка |
апіло́ўшчыкаў |
| Д. |
апіло́ўшчыку |
апіло́ўшчыкам |
| В. |
апіло́ўшчыка |
апіло́ўшчыкаў |
| Т. |
апіло́ўшчыкам |
апіло́ўшчыкамі |
| М. |
апіло́ўшчыку |
апіло́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апіло́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апіло́ўшчыца |
апіло́ўшчыцы |
| Р. |
апіло́ўшчыцы |
апіло́ўшчыц |
| Д. |
апіло́ўшчыцы |
апіло́ўшчыцам |
| В. |
апіло́ўшчыцу |
апіло́ўшчыц |
| Т. |
апіло́ўшчыцай апіло́ўшчыцаю |
апіло́ўшчыцамі |
| М. |
апіло́ўшчыцы |
апіло́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аплэ́вух
‘неразумны, дурны чалавек, аболтус’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аплэ́вух |
аплэ́вухі |
| Р. |
аплэ́вуха |
аплэ́вухаў |
| Д. |
аплэ́вуху |
аплэ́вухам |
| В. |
аплэ́вуха |
аплэ́вухаў |
| Т. |
аплэ́вухам |
аплэ́вухамі |
| М. |
аплэ́вуху |
аплэ́вухах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апрацо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрацо́ўшчык |
апрацо́ўшчыкі |
| Р. |
апрацо́ўшчыка |
апрацо́ўшчыкаў |
| Д. |
апрацо́ўшчыку |
апрацо́ўшчыкам |
| В. |
апрацо́ўшчыка |
апрацо́ўшчыкаў |
| Т. |
апрацо́ўшчыкам |
апрацо́ўшчыкамі |
| М. |
апрацо́ўшчыку |
апрацо́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апрэту́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрэту́ршчыца |
апрэту́ршчыцы |
| Р. |
апрэту́ршчыцы |
апрэту́ршчыц |
| Д. |
апрэту́ршчыцы |
апрэту́ршчыцам |
| В. |
апрэту́ршчыцу |
апрэту́ршчыц |
| Т. |
апрэту́ршчыцай апрэту́ршчыцаю |
апрэту́ршчыцамі |
| М. |
апрэту́ршчыцы |
апрэту́ршчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апта́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апта́нт |
апта́нты |
| Р. |
апта́нта |
апта́нтаў |
| Д. |
апта́нту |
апта́нтам |
| В. |
апта́нта |
апта́нтаў |
| Т. |
апта́нтам |
апта́нтамі |
| М. |
апта́нце |
апта́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апта́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апта́нтка |
апта́нткі |
| Р. |
апта́нткі |
апта́нтак |
| Д. |
апта́нтцы |
апта́нткам |
| В. |
апта́нтку |
апта́нтак |
| Т. |
апта́нткай апта́нткаю |
апта́нткамі |
| М. |
апта́нтцы |
апта́нтках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)