перабра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікстрала́, ‑ы́;
1. Тонкі прут з завостраным канцом або вострым наканечнікам для стральбы з лука.
2. Назвы розных вузкіх і доўгіх дэталей і частак у механізмах, прыладах.
3. Рухомая частка пад’ёмнага крана, а таксама спецыяльнае прыстасаванне для пад’ёму грузаў.
4. Тое, што і стрэлка (у 2 знач.).
5. Тое, што і стрэлка (у 5 знач.).
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узо́р, ‑у,
1. Малюнак, у якім спалучаюцца ў поўным парадку лініі, колеры, фігуры і пад.
2. Паказальны або пробны экземпляр якога‑н. вырабу, прадмета і пад.
3. Паказальны прыклад чаго‑н. (якіх‑н. якасцей, дзеянняў і пад.).
4. Форма, від якога‑н. прадмета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарга́, ‑і,
1. Пэўны парадак, паслядоўнасць у адбыванні чаго‑н.
2. Чыё‑н. месца ў якой‑н. чарговасці, права каго‑н. дзейнічаць адпаведна чарговасці.
3. Група людзей, якія чакаюць атрымання чаго‑н. у парадку чарговасці і размяшчаюцца звычайна адзін за адным.
4. Пэўная колькасць патронаў, снарадаў, выпушчаная аўтаматычнай зброяй за адзін прыём.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́рла
1.
2. го́рло, гло́тка
◊ косць у ~ле — ко́сть в го́рле;
рабо́ты па г. — рабо́ты по го́рло;
вы́рваць з г. — вы́рвать из го́рла;
засе́сці ў ~ле — застря́ть в го́рле;
сы́ты па г. — сыт по го́рло;
г. перагры́зці — го́рло (гло́тку) перегры́зть;
драць г. — драть го́рло (гло́тку);
заткну́ць г. — заткну́ть гло́тку;
клубо́к у ~ле — ком (клубо́к) в го́рле;
на ўсё г. — во всю гло́тку;
кусо́к у г. не ле́зе — кусо́к в го́рло не ле́зет;
прамачы́ць г. — промочи́ть го́рло;
хапа́е (хапі́ла) па г. — сыт по го́рло;
з нажо́м да г. прыста́ць — с ножо́м к го́рлу приста́ть;
слёзы падступі́лі да г. — слёзы подступи́ли к го́рлу;
браць за г. — брать за гло́тку;
стаць упо́перак г. — стать поперёк го́рла;
наступа́ць на г. — (каму) наступа́ть на го́рло (кому);
шыро́кае г. — (у каго) широ́кое го́рло (у кого);
браць ~лам — брать го́рлом;
лу́джанае г. — лужёная гло́тка;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прайсці́, прайду, пройдзеш, пройдзе;
1. Ступаючы, перамясціцца.
2.
3. Выпасці (пра ападкі).
4. Пралезці, прасунуцца праз што‑н.
5. Пралегчы, працягнуцца ў якім‑н. напрамку (пра дарогу, тунель і пад.).
6. Аказацца прынятым, залічаным у выніку галасавання, адбору і пад.
7.
8.
9.
10. Адбыцца, закончыцца з якім‑н. вынікам.
11. Мінуць, адысці ў мінулае (пра час, падзеі і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пе́рці, пру, прэш, прэ; пром, праце, пруць;
1. Ісці, рухацца, лезці куды‑н., не зважаючы на перашкоды, без дазволу.
2.
3. Выбівацца, выходзіць, вылазіць на паверхню.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стыль 1, ‑ю,
1. Сукупнасць прыкмет, якія характарызуюць мастацтва поўнага часу і напрамку з боку ідэйнага зместу і мастацкай формы.
2. Моўныя сродкі, характэрныя для якога‑н. пісьменніка або літаратурнага твора, жанру, напрамку; сукупнасць прыёмаў выкарыстання такіх сродкаў.
3. Метад, характар якой‑н. работы, дзейнасці.
4.
•••
[Фр. style ад грэч. stylos — палачка для пісьма.]
стыль 2, ‑ю,
Спосаб летазлічэння.
•••
[Фр. style ад грэч. stylos — палачка для пісьма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хаце́ць, хачу, хочаш, хоча;
1.
2.
3.
4.
5. З адноснымі займеннікамі і прыслоўямі ўтварае спалучэнні са значэннем азначальнасці: кожны, усякі (прадмет, месца, час і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)