возбужда́ть несов.
1. (вызывать) выкліка́ць; (пробуждать) узбуджа́ць, абуджа́ць;
возбужда́ть удивле́ние выкліка́ць здзіўле́нне;
возбужда́ть аппети́т выкліка́ць апеты́т;
возбужда́ть де́ятельность узбуджа́ць (абуджа́ць) дзе́йнасць;
2. (поднимать, предлагать на обсуждение) узніма́ць, узбуджа́ць; (начинать) распачына́ць; заво́дзіць;
возбужда́ть вопро́с узніма́ць пыта́нне;
возбужда́ть проце́сс про́тив кого́-л. распачына́ць працэ́с су́праць каго́-не́будзь;
возбужда́ть де́ло о чём-л. заво́дзіць спра́ву аб чым-не́будзь;
3. (настраивать) настро́йваць;
возбужда́ть одни́х про́тив други́х настро́йваць адны́х су́праць другі́х;
4. (приводить в состояние нервного подъёма) узбуджа́ць; (волновать) хвалява́ць, узруша́ць; (распалять) распа́льваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дви́гать несов.
1. (перемещать) су́нуць, со́ваць, со́ўгаць; (тащить) цягну́ць; (толкать) штурха́ць, пхаць;
дви́гать столы́ со́ваць сталы́;
2. (приводить в движение) ру́хаць;
пружи́на дви́жет механи́зм часо́в спружы́на ру́хае механі́зм гадзі́нніка;
3. (шевелить) варушы́ць, кра́таць;
дви́гать па́льцами варушы́ць (кра́таць) па́льцамі;
4. (заставлять идти вперёд, направлять) ру́хаць;
дви́гать войска́ на неприя́теля ру́хаць во́йскі на во́рага;
5. перен. ру́хаць;
дви́гать нау́ку ру́хаць наву́ку;
6. перен. (побуждать) кірава́ць (кім, чым), накіро́ўваць (каго, што);
им дви́жет чу́вство сострада́ния ім кіру́е (яго́ накіро́ўвае) пачуццё спага́ды;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злоI ср.
1. зло́, род. зла ср., лі́ха, -ха ср.; (беда) бяда́, -ды́ ж.;
наде́лать мно́го зла нарабі́ць шмат зла;
умышля́ть зло уст. заду́мваць зло;
употребля́ть во зло что́-л. злоўжыва́ць чым-не́будзь;
2. (досада, злость) злосць, род. зло́сці ж.;
◊
зло берёт злосць бярэ́;
со зла са зло́сці;
как на зло як на злосць, як на лі́ха;
зла не помнить (на ком) не злава́ць (на каго);
из двух зол выбира́ть ме́ньшее з двух ліх (бед) выбіра́ць ме́ншае (ме́ншую).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сорва́ть сов.
1. сарва́ць, мног. пазрыва́ць;
сорва́ть я́блоко сарва́ць я́блык;
2. (снять рывком что-л. одетое) сарва́ць, мног. пазрыва́ць садра́ць, мног. паздзіра́ць;
сорва́ть ша́пку сарва́ць (садра́ць) ша́пку;
3. (взять лишнее) прост. злупі́ць, мног. пазлу́пліваць, садра́ць, мног. паздзіра́ць;
4. (стошнить) прост. вы́рваць, вы́ванітаваць;
5. (выместить) разг. спагна́ць;
сорва́ть зло́бу спагна́ць злосць;
◊
сорва́ть поцелу́й сарва́ць пацалу́нак;
сорва́ть го́лову сарва́ць галаву́;
сорва́ть ма́ску (с кого) сарва́ць ма́ску (з каго);
сорва́ть се́рдце (на ком, на чём) спагна́ць злосць (на кім, на чым);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спрэ́чка ж.
1. (абмеркаванне) Debátte f -, -n, Méinungsaustausch m -es; Diskussión f -, -en, Áussprache f -, -n;
распача́ць спрэ́чкі (на сходзе і пад.) die Diskussión [Debátte, Áussprache] eröffnen;
спыні́ць спрэ́чкі die Diskussión [Debátte, Áussprache] schlíeßen*;
спрэ́чкі бако́ў юрыд. Plädoyers [-dwɑ´je:s] pl, Schlússvorträge der Partéien;
2. (аспрэчванне) Streit m -(e)s, -e, Ábstreiten n -s, -; Ánfechtung f -, -en;
3. (барацьба) Kampf m -es, Kämpfe (з чым-н. gégen A, за што-н. um, für A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спыні́цца, спыня́цца
1. stéhen bléiben*; Halt máchen, (án)halten* vi; ins Stócken geráten*, stócken vi (затрымацца);
2. (часова размясціцца) verwéilen vi, Quartíer néhmen*;
спыні́цца ў гатэ́лі ein Zímmer in éinem Hotél néhmen*;
3. (утрымацца) áufhören vi, Halt máchen;
4. (засяродзіцца) verwéilen vi (на чым-н. bei D), sich konzentríeren;
спыні́цца на пыта́нні auf die Fráge éingehen*, éine Fráge berühren;
мой вы́бар спыні́ўся на … méine Wahl fíel auf … (A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уніка́ць
1. (пазбягаць чаго-н., ухіляцца ад чаго-н.) entgéhen* vi (s) (D); entrínnen* vi (s) (D);
уніка́ць небяспе́кі der Gefáhr entrínnen*;
2. (пазбягаць каго-н., не жадаць сустракацца з кім-н., чым-н.) méiden* vt, verméiden* vt; áusweichen* vi (s) (D); j-m aus dem Wége géhen*;
уніка́ць людзе́й die ménschliche Geséllschaft méiden*; sich ábsondern;
ён уніка́е сустрэ́ч з ёю er méidet sie er verméidet es, mit ihr zusámmenzutreffen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
недахо́п м.
1. (адсутнасць) Mángel m, -s, Mängel (каго-н., чаго-н. an D), dríngender Bedárf; Knáppheit f - (у забеспячэнні і г. д.);
з прычы́ны недахо́пу чаго-н. aus Mángel (an D);
2. (памылка, дэфект) Féhler m -s -, Mángel m; Náchteil m -s, -e; Defékt m -(e)s, -e; Schönheitsfehler m -s, - (у знешнім абліччы чалавека);
шука́ць недахо́пы etw. áuszusetzen háben (у чым-н. an D);
выпраўля́ць недахо́пы die Mängel behében* [ábstellen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыпы́нак м.
1. (дзеянне) Ánhalten n -s, Halt m -(e)s; Störung f -, -en, Stóckung f -, -en (затрымка); Unterbréchung f -, -en (паўза ў чым-н.);
2. (прыпыначны пункт) Háltestelle f -, -n; Statión f -, -en;
трамва́йны прыпы́нак Stráßenbahnhaltestelle f;
апо́шні прыпы́нак Éndstation f;
3. (прыстанак) Únterkunft f -, -künfte, Óbdach n -(e)s, Zúfluchtsstätte f -, -n; Hérberge f -, -n; Asýl n -(e)s, -e (прытулак);
зна́кі прыпы́нку грам. Sátzzeichen pl, Interpunktiónszeichen pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
бале́ць
1. (пра фізічны боль) schmérzen vi, wéhtun* аддз. vi;
што Вам балі́ць? was tut Íhnen weh?, wo háben Sie Schmérzen?;
мне балі́ць галава́ ich hábe Kópfschmerzen, der Kopf tut mir weh;
2. перан. (за якую-н. каманду і да т. п.) Ánhänger (einer Mánnschaft) sein;
◊
мне душа́ балі́ць mir ist weh ums Herz, es tut mir in der Séele weh (па кім-н., чым-н. um A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)