назо́ўнік м.

1. грам. Súbstantiv n -s, -e;

2. матэм. Nénner m -s, -;

прыве́сці да агу́льнага назо́ўніка auf éinen geméinsamen Nénner bríngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супадпара́дкаванне н.

1. Ko¦ordinatión f -, -en, Béiordnung f -, -en;

2. грам. Béiordnung f; Ko¦ordiníerung f -, -en;

супадпара́дкаванне ска́заў die Béiordnung [Ko¦ordiníerung] der Sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыда́так

1. м. (нешта несамастойнае) Ánhängsel n -s, -;

2. (дабаўка) Zúgabe f -, -n Zúsatz m -es, -sätze;

3. грам. Appositión f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пасі́ў м.

1. бухг. Passíva [-vɑ] pl, Passíven [-vən] pl, Verbíndlichkeiten pl, Schúlden pl;

уну́траныя пасі́вы Ínlandspassiva pl;

2. грам. разм. Pássiv n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

склане́нне н.

1. грам. Deklinatión f -, -en;

2. астр. Deklinatión f -, -en, Ábweichung f -, -en;

магні́тнае склане́нне magnétische Deklinatión, Míssweisung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дапасава́цца

1. (узгадняцца) einánder entspréchen*; überéinstimmen vi, überéinkommen* vi (s);

2. грам. (у аднолькавым родзе, ліку) kongruíeren vi; entspréchen* vi, überéinstimmen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Махаві́к 1 (слаўг.), махаві́ца ’месца (у лесе), якое парасло мохам’ (Яшк.; чэрв., Нар. лекс.; віл., Сл. ПЗБ). Утворана ад махавы́. Да мох (гл.).

Махаві́к 2, мохові́к, махо́вік, муховы́к, моховы́й грыб ’махавік (жоўта-буры, зялёны), імшарнік: Suillus variegatus Sw., Xerocomus subtomentosus L., Boletus chrysenteron Bull.’ (ТСБМ, Дэмб. 1, Грыг., Сержп. Грам., Шат., Бяльк., Касп., Жыв. сл., Сл. ПЗБ, ТС, Нар. словатв.), кобр. моховы́к ’баравік, Suillus variegatus’. У выніку намінацыі са словазлучэння з прыметнікам махавы́. Да мох (гл.). Матывацыя: дадзеныя грыбы растуць на амшарах. Параўн. таксама амховік ’махавік’ (Сержп. Грам.). Аналагічна моховікі́ ’людзі, што жывуць сярод балот’ (ТС).

Махаві́к 3 ’ніжняя частка ганчарнага круга’ (Інстр. II), ’кола вялікага дыяметра з масіўным вобадам, якое забяспечвае раўнамерны рух механізма’ (ТСБМ). Укр. рус. маховик. Усходнеславянскае. Балг. маховик з рус. мовы. Утворана ад прыметніка ма́хавы (ма́ховый).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

род (род. ро́ду) м., в разн. знач. род;

чалаве́чы р. — челове́ческий род;

ва ўсім ро́дзе не было́ тако́га — во всём роду́ не́ было тако́го;

р. збро́і — род ору́жия;

р. войск — род войск;

р. заня́ткаў — род заня́тий;

○ мужчы́нскі р. — грам. мужско́й род;

жано́чы р. — грам. же́нский род;

нія́кі р. — грам. сре́дний род;

◊ з ро́ду ў р. — из ро́да в род;

на раду́ напі́сана — на роду́ напи́сано;

ад ро́ду — о́т роду;

без ро́ду і пле́мені — без ро́ду и пле́мени

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unwándelbar, únwandelbar a

1) непару́шны, няўхільны (пра закон), нязме́нны (пра рашэнне)

2) грам. нязме́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Néutrum n -s, -tra і -tren грам.

1) ніцкі род

2) назо́ўнік ніцкага ро́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)