грам, -а, мн. -ы, -аў і (пры падліку) грам, м.

Адзінка вагі ў метрычнай сістэме мер, роўная адной тысячнай долі кілаграма.

|| прым. грамо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гра́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гра́м гра́мы
Р. гра́ма гра́маў
гра́м
Д. гра́му гра́мам
В. гра́м гра́мы
Т. гра́мам гра́мамі
М. гра́ме гра́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грам м. грамм

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грам, ‑а, м.

Адзінка вагі ў метрычнай сістэме мер, роўная вазе аднаго кубічнага сантыметра вады пры тэмпературы 4°C.

•••

Грам-атам — колькасць грамаў хімічнага элемента, роўная яго атамнай вазе.

Граммалекула — колькасць грамаў рэчыва, роўная яго малекулярнай вазе; моль ​4.

[Фр. gramme.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Грам 3/582

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ГРАМ,

долевая адзінка масы, роўная 0,001 кг. Пазначаецца г. 1 г з дакладнасцю да 0,2% роўны масе 1 см³ хім. чыстай вады пры т-ры яе найб. шчыльнасці (каля 4 °C).

т. 5, с. 389

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГРАМ ((Gramme) Зеноб Тэафіль) (4.4.1826, Жэе-Бадэнье, Бельгія — 20.1.1901),

бельгійскі электратэхнік, заснавальнік прамысл. вытв-сці эл. машын. Працаваў у Францыі. Атрымаў патэнт на эл. генератар пастаяннага току з кальцавым якарам (1869). У 1870 стварыў «Т-ва вытв-сці магніта-эл. машын Грама», якое вырабляла эл. генератары розных тыпаў з кальцавым якарам. У 1871 прадэманстраваў у Парыжскай АН першую дынамамашыну.

т. 5, с. 389

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

грам м. Gramm n -s, -e (скар. g) (пасля ліч. pl -);

пяць грамаў fünf Gramm;

◊

ні граму разм. nicht die Bóhne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

грам

(фр. gramme, ад лац. gramma < гр. gramma = дробная мера вагі)

асноўная мера масы ў СГС сістэме адзінак, роўная тысячнай долі кілаграма, або вазе 1 см​3 вады пры тэмпературы 4°С.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

грам-малекуля́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грам-малекуля́рны грам-малекуля́рная грам-малекуля́рнае грам-малекуля́рныя
Р. грам-малекуля́рнага грам-малекуля́рнай
грам-малекуля́рнае		 грам-малекуля́рнага грам-малекуля́рных
Д. грам-малекуля́рнаму грам-малекуля́рнай грам-малекуля́рнаму грам-малекуля́рным
В. грам-малекуля́рны (неадуш.)
грам-малекуля́рнага (адуш.)		 грам-малекуля́рную грам-малекуля́рнае грам-малекуля́рныя (неадуш.)
грам-малекуля́рных (адуш.)
Т. грам-малекуля́рным грам-малекуля́рнай
грам-малекуля́рнаю		 грам-малекуля́рным грам-малекуля́рнымі
М. грам-малекуля́рным грам-малекуля́рнай грам-малекуля́рным грам-малекуля́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)