Малюпа́ціцца ’ўяўляць сябе малым, песціцца, як дзіця’ (Нас.). Утворана ад ⁺малюпа (< ⁺малёпа), як драг. галёпа ’булачка ў форме птушкі, якую, калі гукалі вясну на благавешчанне, падкідалі ўверх для птушак’ (КЭС, Сл. ПЗБ). Да малы (mal‑ъ; malʼь > malʼopa/malʼupa). Параўн. бел. малюта ’малютка’, польск. maluta ’тс’, ’дзяцінства’. Параўн. таксама ма́лець, ма́льчыцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пеляна́, пелена́, піліна́ ’падол, пярэдні ніжні край кашулі’ (Федар. 1; Янк. 1; Маш.; Дзмітр.; навагр., Шн.; Сцяшк. Сл.), пе́ляна ’тс’ (ст.-дар., Нар. сл.), пе́ляна, пе́лянь, пе́лена́, пе́ліна, піляна́, пяляна́ ’прыпол’ (Мог. Маг.), ’падол у сарочцы, сукенцы’ (Сл. ПЗБ; мазыр., Мат. Гом.), ’палатно, якім кума пакрывала дзіця пры абрадзе’ (карм., Мат. Гом.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сусо́лка ’соска’ (Нас., Бяльк., Гарэц., Растарг.; глыб., Сл. ПЗБ), ’лядзяш’ (Нас., Мат. Гом., Бяльк., Шатал.; брагін., З нар. сл.), ’дзіця, якое ссе палец’ (брагін., Шатал.), ’скручаная пятля ці вузел на нітцы’ (віц., ЛА, 5), сусу́лькі ’ледзяшы’ (смарг., Сл. ПЗБ). Укр. сусі́лка ’лядзяш’, рус. сусо́ла ’неахайніца’, сусо́ля ’той, хто сусліць’, сусо́лить. Да сусліць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

заблудзі́ць сов. заблуди́ться, заплута́ть, заплута́ться;

дзіця́ ~дзі́ла — ребёнок заблуди́лся;

з. у цёмным ле́се — заблуди́ться (заплута́ть, заплута́ться) в тёмном лесу́;

◊ ~дзі́ць у трох со́снах (хво́ях) — заблуди́ться в трёх со́снах

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адвучы́ць сов.

1. (заставить отвыкнуть) отучи́ть, отва́дить;

а. ад курэ́ння — отучи́ть (отва́дить) от куре́ния;

2. отня́ть;

а. дзіця́ ад грудзе́й — отня́ть ребёнка от груди́;

3. (кончить учить) отучи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bastard

[ˈbæstərd]

1.

n.

1) пазашлю́бнае дзіця́; Vulg. байстру́к -а́ m.

2) не́шта ніжэ́йшае, го́ршае; падро́бка f.

2.

adj.

1) пазашлю́бна ро́джаны

2) несапра́ўдны; падро́блены, падро́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

boisterous

[ˈbɔɪstərəs]

adj.

1) шу́мна вясёлы

boisterous laughter — гу́чны вясёлы сьмех

2) гвалто́ўны, бу́рны; неспако́йны

a boisterous wind — гвалто́ўны ве́цер

a boisterous child — неспако́йнае дзіця́, распу́сьнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

envelop

[ɪnˈveləp]

v.t.

1) закру́чваць; заху́тваць, захіна́ць (дзіця́ ў ко́ўдрачку); заго́ртваць; закру́чваць (у газэ́ту)

2) акружа́ць (во́рага)

3) ахіна́ць

Fog enveloped the village — Імгла́ ахіну́ла вёску

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

legitimate

1. [lɪˈdʒɪtəmət]

adj.

1) зако́нны, легіты́мны; дазво́лены

2) нарма́льны, звыча́йны, прывы́чны

3) зако́ннанаро́джаны (пра дзіця́)

4) лягі́чны

a legitimate conclusion — лягі́чная высно́ва

2. [lɪˈdʒɪtəmeɪt]

v.t.

узако́ньваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адзіно́чка, -і, мн. -і, -чак.

1. Той, хто адзін, без сям’і, не ў пары.

Адзіночкі харчаваліся ў сталовай.

2. ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -чцы, Т -ай (-аю), ж. Чалавек, які займаецца чым-н. адзін, працуе адзін, без удзелу, без дапамогі іншых.

Саматужнік-а.

3. ж. Камера на аднаго зняволенага.

Пасадзіць у адзіночку.

4. ж. Гоначная лодка з адным весляром.

Байдарка-а.

○

Маці-адзіночка — жанчына, якая самастойна выхоўвае пазашлюбнае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)