(ад гр. syrinks, -ngos = яма + myelos = шпік, мозг)
нервовая хвароба, якая характарызуецца ўтварэннем поласцей у спінным мозгу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
варо́нкаж. (яма) Tríchter m -s, -;
варо́нка ад разры́ву снара́да Granáttrichter m, Geschósstrichter m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
я́мка, ‑і, ДМ ямцы; Рмн. ямак; ж.
Памянш.даяма (у 1 знач.); невялікая яма. У Максімавых варотах, у ямцы, ляжаў і вяла павільваў хвосцікам кабан-кормнік.Капыловіч.// Невялікае паглыбленне на чым‑н., у чым‑н. Вусны.. [Буракова] адразу пасмяглі, на шчоках большымі зрабіліся ямкі, і стала відаць многа маршчын каля вачэй.Ермаловіч.// Выемка, ніша з боку прыпечка, куды заграбаюць жар, попел. У ямцы на прыпечку тлела некалькі вугалёў, прысыпаных попелам.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Kloákef -, -n клаа́ка, сцёк для памы́яў, памы́йная [выграбна́я] я́ма
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
pit1[pɪt]n.
1.я́ма (у розных знач.);
Dig a pit and bury the rubbish in it. Выкапай яму і закапай у яе смецце.
2. ша́хта; кар’е́р
3.theatre арке́стравая я́ма
4. the pitBrE, dated за́днія рады́ партэ́ра
♦
dig a pit for someone капа́ць я́му каму́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
о́мутм.
1.(водоворот) вір, род. ві́ру м.;
2.(яма на дне реки или озера)я́ма, род.я́мы ж.;
3.перен. вір, род. ві́ру м.;
◊
в ти́хом о́муте че́рти во́дятсяпосл. у ці́хім бало́це чэ́рці вяду́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
fosa
ж. роў (абаронны);
fosa orkiestrowa — аркестравая яма
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
лакалі́т
(ад гр. lakkos = яма + -літ)
маса мінералаў вулканічнага паходжання, якая застыла ў верхніх слаях зямной кары ў выглядзе грыба.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
silo
[ˈsaɪloʊ]
n., pl. -los
1) сі́ласная буды́ніна, сі́ласная я́ма
2) сі́лас -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БРАДНІ́К,
бел.нар. гульня. Удзельнічаюць ад 6 да 20 чал., гуляюць на пляцоўцы ці ў спарт. зале, перамяшчаюцца толькі павольна. Гульцы пры дапамозе лічылкі выбіраюць «рыбака» і завязваюць яму вочы. Пасля, пляскаючы ў далоні, ходзяць вакол «рыбака», які іх ловіць. Калі на шляху «рыбака» перашкода (сцяна, слуп, ямаі г.д.), гульцы гавораць «глыбока», калі той абыходзіць перашкоду, кажуць «мялей», а калі абыдзе — «мелка» ці «чыстая вада». Злавіўшы гульца, «рыбак» павінен назваць яго імя, калі адгадае, злоўлены становіцца «рыбаком» і гульня пачынаецца спачатку. Калі ж імя не адгадана, дзеці крычаць «жабу злавіў», і «рыбак» адпускае гульца.