Тырва́ць ‘цярпець’ (Бяльк.), ст.-бел. трвати ‘трываць, цярпліва пераносіць боль, пакуты’. Са ст.-польск. trwać, польск. trwać ‘быць у пэўным стане’, ‘чакаць’, ‘працягвацца’; хутчэй мясцовы варыянт з мэтатэзай ад трываць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бескане́чнасць ж.

1. гл. бясконцасць;

2. матэм., філас. Infinität f -, -en;

да бескане́чнасці bis ins Unéndliche;

чака́ць да бескане́чнасці éine Éwigkeit wárten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Кво́ліць 1 ’слабець’ (Нас.), ’непакоіць’ (Сцяшк. Сл.). Гл. кволіць 2 і кволы.

Кво́ліць 2 ’рабіць што-небудзь больш вольным’ (Нас.). Гл. кволы.

Кво́ліць 3 ’чакаць’ (Нас.). Параўн. кволіць 2 і кволы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

марко́ціцца, ‑кочуся, ‑коцішся, ‑коціцца; незак.

Сумаваць, тужыць; журыцца. Лабановіч даўно ўжо маркоціўся па Цельшыне і вельмі быў рад, калі скончыліся экзамены. Колас. [Іра:] — Вечарамі буду сядзець і чакаць цябе, маркоціцца і сумаваць адна. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашмо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чым.

Разм. Шморгаць некаторы час. Ваўчок адвёў позірк убок і пашморгаў кончыкі абвіслых, рудаватых вусоў. Хадкевіч. — Ну, — пашморгаў вострым носам местачковец, — чакаць мне няма калі. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ждать несов., в разн. знач. чака́ць;

◊

ждёт не дождётся чака́е не дачака́ецца;

того́ и жди так і чака́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

oczekiwać

oczek|iwać

незак. чакаць;

~uje się, że ... — чакаецца, што...

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Няўце́йкам (невцёйком) ’нечакана; ненарокам’ (Нас.), ’ненарошна, выпадкова’ (Грыг.). Ад пяў цесць ’не паспяваць’ (Нас.), паводле Насовіча (там жа), ад «неўжывальн. цесць ’чакаць, мець надзею’, што выступае толькі ў саставе складаных дзеясловаў». Гл. зацей.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wait​2 [weɪt] v.

1. (for) чака́ць;

wait for smth. to happen чака́ць, калі́ што-н. зда́рыцца;

wait one’s chance чака́ць зру́чнага мо́манту

2. адкла́дваць;

That work will have to wait. Тую працу давядзецца адкласці.

3. абслуго́ўваць за стало́м;

wait on tables/wait at table fml, wait tables AmE працава́ць афіцыя́нтам

4. (on/upon) прыслу́жваць, служы́ць (каму-н.); абслуго́ўваць (пакупнікоў)

♦

keep smb. wai ting прымуша́ць каго́-н. чака́ць;

wait on smb. hand and foot дагаджа́ць, нараві́ць каму́-н.;

(just) you wait! ну, пачака́й! (пагроза)

wait up [ˌweɪtˈʌp] phr. v. не кла́сціся спаць чака́ючы (каго-н.);

Don’t wait up for me. Не чакай мяне, ідзі спаць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ждаць, жду, жджэш, жджэ; жджом, жджаце; заг. жджы; незак., каго-чаго і дап.

Тое, што і чакаць. Жджэ кабетка: хоча бачыць Сына дарагога. Колас. [Гарлахвацкі:] А старасць не жджэ. Яна, подлая, памаленьку, нячутна падкрадваецца. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)