dyscyplina

dyscyplin|a

ж.

1. дысцыпліна;

~a pracy — працоўная дысцыпліна;

przestrzegać ~y — захоўваць дысцыпліну;

2. дысцыпліна; прадмет; галіна навукі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дысцыплі́наI ж. Diszipln f -; -en;

працо́ўная дысцыплі́на rbeitsdisziplin f;

парушэ́нне дысцыплі́ны Disziplnverstoß m -(e)s, -stöße;

захо́ўваць дысцыплі́ну пра́цы die rbeitsdisziplin inhalten*;

падтры́мліваць дысцыплі́ну Diszipln hlten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

а́рмія

(фр. armée, ад лац. armatus = узброены)

1) сукупнасць узброеных сіл дзяржавы;

2) сухапутныя ўзброеныя сілы ў адрозненне ад марскіх і паветраных;

3) злучэнне з некалькіх корпусаў або дывізій, прызначанае для вядзення ваенных аперацый (напр. танкавая а.);

4) перан. вялікая колькасць людзей, аб’яднаных агульнай справай (працоўная а.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кні́жка, ‑і, ДМ ‑жцы; Р мн. ‑жак; ж.

1. Тое, што і кніга (у 1, 2 знач.). Цікавая кніжка.

2. Дакумент у выглядзе сшытых разам некалькіх лісткоў з тэкстам і месцам для афіцыйных адзнак. Працоўная кніжка. Ашчадная кніжка.

3. Адзін з чатырох аддзелаў страўніка жвачных жывёл, слізістая абалонка якога ўтварае складкі, падобныя на лісты паўразгорнутай кнігі.

•••

Заліковая кніжка — кніжка студэнта, у якую запісваюць звесткі аб здачы экзаменаў, залікаў, праходжанні практыкі і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паві́ннасць, ‑і, ж.

Абавязак, які накладаецца дзяржавай або грамадствам на насельніцтва. Воінская павіннасць. Працоўная павіннасць. □ З цягам часу ваенная і духоўная знаць разам з абшчыннай уласнасцю узурпіравала і звязаныя з ёю павіннасці. Маркс. У 1503 годзе, калі ў Магілёве быў заснаваны замак — драўляны астрог, мусілі магілёўцы адбываць яшчэ замкавую павіннасць. Шынклер. // перан. Разм. Наогул абавязак, тое, што абавязкова трэба зрабіць, выканаць. Я веру, што час нечаканай разлукі Як злую павіннасць прыму. Звонак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акты́ўнасць ж. Aktivität [-vi-] f -, Geschäftigkeit f -, Tätigkeit f -; Rührigkeit f -;

працо́ўная акты́ўнасць rbeitsaktivität f;

со́нечная акты́ўнасць Snnenaktivität f, Solraktivität f;

праяўля́ць акты́ўнасць Aktivität an den Tag lgen; rührig sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кні́жка I ж., в разн. знач. кни́жка;

ціка́вая к. — интере́сная кни́жка;

запісна́я к. — записна́я кни́жка;

ашча́дная к. — сберега́тельная кни́жка;

працо́ўная к. — трудова́я кни́жка;

заліко́вая к. — зачётная кни́жка

кні́жка II ж., анат. кни́жка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ва́хта ж.

1. (дзяжурства, варта) Wche f -, -n;

стая́ць на ва́хце вайск. Wche stehen* [gehen*], Wche hben;

2. перан. Schicht f -, -en; ufgebot n -(e)s, -e;

працо́ўная ва́хта Produktinsaufgebot n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уключы́цца, уключуся, уключышся, уключыцца; зак.

1. Далучыцца да сістэмы дзеючых апаратаў, пачаць дзейнічаць. На хаду расшпільваючы кабуру пісталета, я бег да машыны, у якой уключылася ўнутранае асвятленне. Сабаленка. [Кінакамеры] ўключыліся ў той момант, як мора хлынула на бераг. Шыцік.

2. Стаць актыўным удзельнікам чаго‑н., увайсці ў склад, далучыцца да чаго‑н. Уключыцца ў сацыялістычнае спаборніцтва. Уключыцца ў размову. □ Беларусь, працоўная, Савецкая, уключылася ў сям’ю Савецкага Саюза. Сташэўскі. Прыгледзеўшыся да жыцця, асвойтаўшыся са справамі, .. [Я. Скрыган] неяк натуральна ўключыўся ў творчы працэс. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзе́йнасць ж. Tätigkeit f -; Aktivität [-vi-] f -; Beschäftigung f -, -en; Wrken n -s;

грама́дская дзе́йнасць öffentliche [gesllschaftliche] Tätigkeit;

працо́ўная дзе́йнасць Erwrbstätigkeit f -;

гаспада́рчая дзе́йнасць Wrtschaftstätigkeit f Geschäftstätigkeit f;

разві́ць бурлі́вую дзе́йнасць rge Wrksamkeit entflten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)