überréichen vt перадава́ць, уруча́ць; падно́сіць, дары́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wéitergeben* аддз. vt перадава́ць, аддава́ць і́ншаму [дале́й]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wéitervermieten аддз. vt перадава́ць пакой унаём [унаймы]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

радыёперашко́ды, ‑шкод; адз. радыёперашкода, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Электрамагнітныя ваганні, якія скажаюць карысныя сігналы і перашкаджаюць нармальнай рабоце радыёпрыёмных прыстасаванняў. Ведаючы, што «праціўнік» можа рабіць радыёперашкоды, камандзір загадаў .. перадаваць кожную радыёграму двойчы. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэзента́нт

(ад лац. praesentare = перадаваць, уручаць)

той, хто прад’яўляе грашовы дакумент (вэксаль і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

depict

[dɪˈpɪkt]

v.t.

апі́сваць; перадава́ць (малю́нкам, сло́вамі, му́зыкай)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cede

[si:d]

v.

1) перадава́ць (тэрыто́рыю)

2) саступа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

short-wave

[ˈʃɔrtweɪv]

v.t.

перадава́ць на каро́ткіх хва́лях

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прика́зывать несов.

1. (отдавать распоряжение) зага́дваць; распараджа́цца;

2. (завещать) уст. аддава́ць (перадава́ць) у спа́дчыну; завяшча́ць; см. приказа́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

telephone​2 [ˈtelɪfəʊn] v. звані́ць па тэлефо́не; тэлефанава́ць;

telephone news to smb. перадава́ць каму́-н. наві́ны па тэлефо́не

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)