2. Ка́паючы, увесці куды‑н. (лякарства). Ідучы на работу, мама загадала мне: — Вова, у дванаццаць гадзін закапаеш Наташы вочы.Васілевіч.
зака́паць2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Пачаць капаць.
закапа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е; зак., каго-што.
1. Паклаўшы ў паглыбленне, засыпаць, закідаць чым‑н. зверху. Асноўную сваю маёмасць перад ад’ездам у лес закапалі ў зямлю.Залескі.— А дзе ж вы падзелі грошы? — Закапалі, бацюшка, у стайні, каля другога стойла.Якімовіч.
2.перан.Разм. Паклёпамі, даносамі падвесці пад абвінавачванне. — Ах, паслугач панскі, глядзі ты — чалавека хацеў закапаць... Але вось сам няхай цяпер гэтага хлеба паспытае.Чарот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падману́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго і без дап.
1. Наўмысна сказаўшы няпраўду, увесці ў зман каго‑н. Завода па-ранейшаму не было.. «Адно з двух, — падумаў Васіль, — ці той сустрэчны [чалавек] падмануў мяне, ці сам ён, пэўна, не ведаў, дзе трактарны завод».Кулакоўскі.
2. Не выканаць абяцання, не апраўдаць чыіх‑н. спадзяванняў; падвесці, ашукаць. — А ты, капітан, не трывожся, — пачаў супакойваць.. [салдат]. — Раз абяцалі твае, што прышлюць каго-небудзь, значыць не падмануць.Чыгрынаў./уперан.ужыв.Яўхім з радасцю падумаў, што поле каля цагельні і ў гэты год не падманула, урадзіла ўсім.. на зайздрасць.Мележ.
3.Разм. Салгаць, абмануць. — А дзе ж твая, сынку, шапка? — раптам запытаўся ў мяне бацька.. Што мне было адказаць бацьку? Падмануць, сказаць, што згубіў?Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
doprowadzić
зак.
1. давесці;
doprowadzić do łez — давесці да слёз;
doprowadzić co do końca — давесці што да канца;
doprowadzić co do porządku — прывесці што ў парадак; давесці да ладу;
doprowadzić kogo do ostateczności — давесці каго да крайнасці;
doprowadzić kogo do rozpaczy — давесці каго да роспачы (адчаю);
doprowadzić kogo do szału — давесці каго да шалу (раз’юшанасці, лютасці);
2.падвесці;
doprowadzić gaz (wodę) — падвесці газ (ваду);
doprowadzić prąd — падключыць ток
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Bilánzf -, -en
1) бала́нс; вы́нік (тс.перан.);
róhe ~ папярэ́дні бала́нс [вы́нік];
éine ~ áufstellen скла́сці баланс;
die ~ frisíeren [verschléiern] падчы́сціць бала́нс (каб ён выглядаў больш лепшым);
die ~ zíehen* [разм. máchen] скла́сці [зве́сці] бала́нс; перан.падве́сці вы́нік
2) перан. раўнава́га
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
подби́тьсов.
1.в разн. знач. падбі́ць;
подби́ть подмётки у боти́нок падбі́ць падно́скі да чараві́каў;
подби́ть глаз падбі́ць во́ка;
подби́ть за́йца падбі́ць за́йца;
подби́ть ору́дие падбі́ць гарма́ту;
подби́ть те́сто падбі́ць це́ста;
2.портн. падбі́ць, падшы́ць;
3.перен., разг. (на что-л.) падбі́ць; (подговорить) падбухто́рыць; см.подбива́ть;
4.(итог) прост. падбі́ць, падве́сці;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́нікм. Ergébnis n -ses, -se, Resultát n -(e)s, -e; Aúswirkung f -, -en; Befúnd -(e)s, -e;