самаво́льства, ‑а,
1. Схільнасць рабіць што‑н. па сваёй волі, не лічачыся з іншымі.
2. Самавольныя паводзіны; самавольны ўчынак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самаво́льства, ‑а,
1. Схільнасць рабіць што‑н. па сваёй волі, не лічачыся з іншымі.
2. Самавольныя паводзіны; самавольны ўчынак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памылко́вы, ‑ая, ‑ае.
Няправільны, з памылкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасур’ёзнець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Стаць сур’ёзным, больш сур’ёзным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Барава́я: б. зямля ’ўрадлівая зямля’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БІЯФІ́ЛЫ [ад бія... + ...філ(ы)],
хімічныя элементы і рэчывы, здольныя акумулявацца ў жывых арганізмах у значна большых колькасцях, чым у навакольным асяроддзі (цынк, кісларод, фосфар і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АГРЭСІ́ЎНАСЦЬ ВАДЫ́,
здольнасць вады разбураць металы, бетон і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ОТАСКЛЕРО́З,
захворванне вуха, у аснове якога ляжыць анкілоз стрэмечка. Пры О. адбываецца акасцяненне кольцападобнай звязкі падножнай пласцінкі стрэмечка (адной з 3-х костачак гукаправоднага апарата сярэдняга вуха, які перадае ваганні барабаннай перапонкі да вадкасцей
І.А.Склют.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адзі́мак, ‑мку,
Веснавы замаразак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сяміпавярхо́вы, ‑ая, ‑ае.
У сем паверхаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
услу́жлівасць, ‑і,
Уласцівасць услужлівага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)