займеннік - Пошук

Прыймя́ ’прыназоўнік’ (Гарэц., Ласт., Байк. і Некр.). Позняе прыставачна-бяссуфікснае ўтварэнне ад імя́ (гл.). Параўн. такога ж кшталту лінгвістычны тэрмін займя́ ’займеннік’. Не выключаны ўплыў польск. przyimek ’займеннік’, які, паводле Банькоўскага (2, 935), з’яўляецца “скарочаным наватворам” *przyimionek.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адно́сны, -ая, -ае.

1. Які вызначаецца пры параўнанні, супастаўленні з чым-н., правільны толькі пры пэўных умовах.

А. поспех.

Зіма адносна (прысл.) цёплая.

Адносная прыгажосць.

2. У мовазнаўстве: які паказвае адносіны паміж чым-н., да чаго-н.

А. прыметнік.

А. займеннік.

|| наз. адно́снасць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

indefinite [ɪnˈdefɪnət] adj. няпэ́ўны, нявы́значаны;

the indefinite article ling. неазнача́льны арты́кль;

an indefinite pronoun ling. неазнача́льны займе́ннік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

азнача́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Даступны для азначэння, які можа быць азначаны, які мае ў сабе азначэнне каго‑, чаго‑н. Азначальная табліца сямействаў раслін.

2. Які з’яўляецца азначэннем (у 2 знач.). Азначальны сказ. Азначальны займеннік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

besítzanzeigend a:

~es Fürwort прынале́жны займе́ннік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Demonstratívpronomen n -s, -pronomina указа́льны займе́ннік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

чы́йсь

займеннік, няпэўны, безасабовы

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чы́йсь	чыя́сь	чыё́сь	чые́сь
Р.	чыйго́сь	чыё́йсь	чыйго́сь	чыі́хсь
Д.	чыйму́сь	чыё́йсь	чыйму́сь	чыі́мсь
В.	чыйго́сь (адуш.) чы́йсь (неадуш.)	чыю́сь	чыё́сь	чыі́хсь чые́сь
Т.	чыі́мсь	чыё́йсь	чыі́мсь	чыі́місь
М.	чыі́мсь	чыё́йсь	чыі́мсь	чыі́хсь

Крыніцы: prym2009.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́хны

займеннік, прыналежны, безасабовы

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	і́хны	і́хная	і́хнае	і́хныя
Р.	і́хнага	і́хнай і́хнае	і́хнага	і́хных
Д.	і́хнаму	і́хнай	і́хнаму	і́хным
В.	і́хны (неадуш.) і́хнага (адуш.)	і́хную	і́хнае	і́хныя
Т.	і́хным	і́хнай і́хнаю	і́хным	і́хнымі
М.	і́хным	і́хнай	і́хным	і́хных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

са́м

займеннік, азначальны, безасабовы

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	са́м	сама́	само́	са́мі
Р.	само́га	само́й	само́га	самі́х
Д.	само́му	само́й	само́му	самі́м
В.	само́га	саму́ саму́ю	само́е	самі́х са́мі
Т.	самі́м	само́й	самі́м	самі́мі
М.	самі́м	само́й	самі́м	самі́х

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сво́мы

займеннік, прыналежны, безасабовы

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сво́мы	сво́мая	сво́мае	сво́мыя
Р.	сво́мага	сво́май сво́мае	сво́мага	сво́мых
Д.	сво́маму	сво́май	сво́маму	сво́мым
В.	сво́мага (адуш.) сво́мы (неадуш.)	сво́мую	сво́мае	сво́мых сво́мыя
Т.	сво́мым	сво́май сво́маю	сво́мым	сво́мымі
М.	сво́мым	сво́май	сво́мым	сво́мых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum