недоста́ ток м.
1. (нехватка) недахо́ п, -пу м. а́ ча, -чы ж. прост. род. а́ ку м.
нет недоста́ тка (в ком, чём) няма́ няста́ чы (у кім, чым) , брак (чаго) ;
за недоста́ тком, по недоста́ тку з-за недахо́ пу;
2. (нужда) разг. няста́ ча, -чы ж.
3. (изъян) зага́ на , -ны ж. (погрешность) хі́ ба, -бы ж. (недочёт) недахо́ п, -пу м.
недоста́ ток зре́ ния зага́ на зро́ ку;
за недоста́ тком з-за недахо́ пу (праз недахо́ п, з прычы́ ны недахо́ пу);
за недоста́ тком вре́ мени з-за недахо́ пу ча́ су;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
karg a
1) скупы́ , мізэ́ рны
2) убо́ гі, бе́ дны;
ein ~es Lé ben führen ы́ ць у гале́ чы;
bé sser ~ als arg прым. е́ днасць не зага́ на
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
* Прыве́ раваць , экспр. прыве́ роваць ’прычапіцца, прывязацца, прыліпнуць’ (ТС ). Няясна. Параўн., аднак, увера́ цца ’чапляцца, дакучаць прычэпкамі’, уве́ рыцца ’апрацівець, надакучыць’, фразеалагізм уве́ рыцца ў косці ’тс’ (ТС ), ст.-бел. прівара ’загана , недахоп’, што дае падставы атаясамліваць слова з польск. przywrzeć ’прыліпнуць, прыклеіцца’, przywierać ’прыліпаць’, przywara ’рэшткі прыгарэлага варыва; дрэнная схільнасць, недахоп’, што да ‑wrzeć , ‑warzyć (Банькоўскі , 2, 954, 955), гл. урэ́ ць , варыць , параўн. варыць ваду ’здзекавацца, сварыцца’ (ТС ), польск. wrzeć , warzyć (na kogo) ’злавацца’. Падрабязней гл. Варбат, ИАН ОЛЯ , 54, 4, 62; Чарныш, Слов. лексика , 181).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Fé hler m
1) памы́ лка;
é inen ~ má chen [begé hen* ]і́ ць памы́ лку [про́ мах]
2) зага́ на , дэфе́ кт, хі́ ба;
j-m é ine ~ vó rhalten* а́ зваць каму́ -н. на недахо́ пы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vice
I [vaɪs]
n.
1) блага́ я звы́ чка, схі́ льнасьць да благо́ га
2) зло -а n. m.
3) ва́ да, зага́ на f.
4) нараві́ стасьць f. я́ )
5) распу́ ста f.
II [vaɪs]
гл.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Má kel m
1) га́ ньба, (гане́ бная) пля́ ма
2) зага́ на , хі́ ба;
an ihm ist kein ~ о́ рны [беззага́ нны];
mit é inem ~ behá ftet sein і́ -н. недахо́ п [зага́ ну]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
defect
1. [ˈdi:fekt]
n.
1) зага́ на , хі́ ба f. э́ кт, брак -у m.
2) няста́ ча f. о́ п -у m.
2. [dɪˈfekt]
v.
пакіда́ ць (сваю́ краі́ ну) , перахо́ дзіць, перабяга́ ць (у і́ ншую па́ ртыю, гру́ пу) ; уцяка́ ць у і́ ншую краі́ ну
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mar
[mɑ:r]
1.
v.t.
1) псава́ ць (вы́ гляд) ; шко́ дзіць; збры́ джваць, зга́ джваць
2) абязьве́ чваць, зьняве́ чваць
3) псава́ ць, разбура́ ць, разла́ джваць
2.
n.
1) пля́ ма на це́ ле (рубе́ ц пасьля́ ра́ ны, радзімая пля́ ма і пад.)
2) зага́ на f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tarnish
[ˈtɑ:rnɪʃ]
1.
v.i.
1) тра́ ціць бляск; цямне́ ць
Silver tarnishes quickly — Срэ́ бра ху́ тка цямне́ е
2) нясла́ віць, зьнеслаўля́ ць (сваё імя́ , го́ нар) ; пэ́ цкаць, пля́ міць
3) бля́ кнуць
2.
n.
1) цьмя́ насьць f. е́ лая паве́ рхня
2) Figur. зага́ на f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ва́ дкі (БРС ). Няясна. Рус. вадкий ’вадкі, вадзяністы’, прысл. вадко зафіксавана на Пскоўшчыне і Смаленшчыне. Укр. вадки́ й мае значэнне ’шкодны’ і, відаць, звязана з ва́ дзіць ’шкодзіць’. Сувязі з рус. ва́ дья ’азярцо, балота, лужына, крыніца’ няма, бо апошняе з’яўляецца запазычаннем з комі: vadja < vad ’балота, дрыгва’ (Фасмер , 1, 266). Няясна, ці ёсць сувязь з макед. вада ’арык’, балг. ва́ да ’тс’, серб.-харв. вада ’канаўка, ручаіна’; гл. БЕР , 1, 111. Магчыма, ва́ дкі < вадкі́ < вада́ ; параўн. рус. смал. водкий ’вадкі, вадзяністы’. Магчыма, да ва́ да ’загана ’ з далейшым пераасэнсаваннем пад уплывам вада́ . Параўн. значэнні ва́ дкі , на якія ўказвае Гарэцкі: ’порысты, няшчыльны’ (гл. ва́ дкасць ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)